23 Μαΐου 2024
Reviews

Cenozoa – Permafrost ( South Seas Records)

Οι Cenozoa επιστρέφουν κυκλοφορώντας σε φυσική μορφή το 2ο album τους, το οποίο είχε κυκλοφορήσει περί τα τέλη του προηγούμενου έτους σε ψηφιακή μορφή.

Η μπάντα πλέον αποτελεί one man project και έχουμε να κάνουμε με μια DIY κυκλοφορία, αφού πίσω από τα πάντα βρίσκεται ο Ιθύνων νους Owlgriever, κατά κόσμο, Σάββας Μαλλιαρός, παίζοντας όλα τα όργανα, υπογράφοντας συνθέσεις και στίχους και έχοντας αναλάβει master, μίξη και παραγωγή!

Ο τίτλος Permafrost, είναι χαρακτηριστικό της θεματικής του album αφού οι στίχοι πραγματεύονται μια post apocalyptic ανθρωπότητα, θύμα πυρηνικής καταστροφής που έχει αφήσει τη γη θαμμένη κάτω από πολλά στρώματα πάγου. Έτσι το άλμπουμ αποτελείται από μια προφητική περιήγηση σε έναν πολιτισμό που έχει πλέον καταρρεύσει, σε τοπία πληγωμενα από τον πόλεμο, προσπαθώντας να δώσει ένα προειδοποιητικό μήνυμα σε όλες τις πυρηνικές δυνάμεις ανά τον κόσμο για τον κίνδυνο που ελοχεύει πίσω από την χρήση τον όπλων αυτών! Και το μήνυμα δεν θα μπορούσε να είναι πιο επίκαιρο, στις μέρες μας, με τα γερακια του πολέμου να διψούν για αίμα αμάχων, η λογική να έχει χαθεί προ πολλού και το εγγύς μέλλον να φαντάζει ζοφερό. Το album, σύμφωνα με την μπάντα, γράφτηκε σε συνθήκες απομόνωσης, προφανώς κατά την διάρκεια της καραντίνας, έτσι ακόμη μια πτυχή που ξετυλίγεται είναι αυτή της απώλειας και τις μοναξιάς.

Μουσικά, από το προηγούμενο album τους, είχα διακρίνει μια αγάπη για τους The Ocean. Στο δεύτερο, λοιπόν δίσκο, οι Cenozoa εξελίσσουν τον ήχο τους. Οι επιρροές είναι εκεί, αλλά η μπάντα έχει πλέον τον δικό της προσανατολισμό και όραμα. Αυτό που προσφέρουν, λοιπόν, είναι ένα προοδευτικό μείγμα post metal / rock, το οποίο διακατέχεται από μια υποβόσκουσα ατμόσφαιρα θλίψης, διατηρώντας μια αιθέρια ατμοσφαιρικοτητα! Οι συνθέσεις, ως επί το πλείστον είναι μεγάλες σε διάρκεια, πλημμυρισμένες από συναίσθημα και σε ταξιδεύουν, χωρίς όμως να σε παγιδεύουν σε έναν λαβύρινθο πολυπλοκότητας.

Από το album λοιπόν, τα έντονα ξεσπάσματα, και οι εντάσεις έρχονται σταδιακά, όπως ακριβώς θα ήταν και ένα μεταπολεμικό τοπίο έρημο και κατεστραμμένο από την παρέμβαση του ανθρώπου. Στο album συναντάμε καθαρά φωνητικά αλλά και growls σε μια αρκετά καλή ισορροπία. Τα μουσικά θέματα είναι τεριαστά με το όλο concept και η παραγωγή να κινείται σε πολύ καλά επίπεδα.

Γενικά πρόκειται για μια κυκλοφορία σύγχρονης οπτικής του σκληρού ήχου. Δεν απευθύνεται σε old school οπαδούς, αλλά θα ικανοποιήσει τους φίλους του ατμοσφαιρικού και prog ιδιώματος και όσους αγαπάνε την καλή μουσική. Αφήνοντας πίσω τις ταμπέλες. Προσωπικά, το θεωρώ ως μια πάρα πολύ καλή προσπάθεια, ανώτερο του debut album τους που αξίζει την στήριξη μας.