Το πέμπτο άλμπουμ των Winter Eternal, ”Unveiled Nightsky”, δεν έρχεται απλώς να προστεθεί στη δισκογραφία τους, έρχεται να επιβεβαιώσει αυτό που από το πρώτο single φαινόταν ξεκάθαρο: ότι εδώ μιλάμε για έναν δίσκο που θα ταρακουνούσε την εγχώρια σκηνή. Και πράγματι, έτσι έγινε.
Οι Αθηναίοι – πλέον εγκατεστημένοι στη Σκωτία από το 2018 – επιστρέφουν μέσα από την Hells Headbangers Records με μια κυκλοφορία σε CD και βινύλιο που αποπνέει ωριμότητα, αυτοπεποίθηση και βαθιά κατανόηση του ιδιώματος. Η βάση παραμένει σταθερά ριζωμένη στη σουηδική μελωδική black metal σχολή των ’90s, με την αύρα των Dissection να πλανάται αισθητά πάνω από τις συνθέσεις. Όμως αυτό που κάνουν οι Winter Eternal δεν είναι αναπαραγωγή, είναι αυθεντική σύνθεση μελωδισμού και μυστικισμού.
Η παραγωγή είναι υποδειγματική, καθαρή, δυναμική, χωρίς να απογυμνώνει τον δίσκο από το απαραίτητο σκοτάδι.
Κάθε κιθαριστική γραμμή έχει χώρο να αναπνεύσει, κάθε μελωδία ξεδιπλώνεται με φυσικότητα, και το αποτέλεσμα είναι ένας ήχος στιβαρός. Ο Soulreaper, μαζί με τον V. Nuctemeron, συνεχίζει να εξερευνά μύθους και θρύλους από όλο τον κόσμο, ντύνοντάς τους με μια μουσική αφήγηση που ισορροπεί – συχνά πάνω σε μια εξαιρετικά λεπτή γραμμή – ανάμεσα στο melodic black metal και το blackened death metal. Σε στιγμές, η ένταση και η αιχμηρότητα θυμίζουν τις σκοτεινές δίνες των Sacramentum και Necrophobic, χωρίς ποτέ να χάνεται η ταυτότητα της μπάντας.
Τα κομμάτια έχουν έναν σχεδόν επικό χαρακτήρα, που σε αρκετά σημεία μου έφερε στον νου την προσέγγιση των Kawir – αυτή τη μεγαλοπρεπή, τελετουργική διάσταση που υψώνει τη μουσική πέρα από το απλό riffing. Εδώ όμως η επικότητα δεν λειτουργεί ως επίδειξη, λειτουργεί ως φυσική προέκταση της έμπνευσης. Οι συνθέσεις είναι δουλεμένες, με σαφή δομή, μελωδική συνοχή και συναισθηματικό βάθος. Δεν υπάρχουν βιασύνες, δεν υπάρχουν περιττές υπερβολές. Υπάρχει όραμα.
Το ”Unveiled Nightsky” είναι ώριμο. Είναι μελωδικό. Είναι πιστό στο πνεύμα του black metal.
Οι Winter Eternal δείχνουν ότι γνωρίζουν ακριβώς ποιοι είναι και πού θέλουν να πάνε. Και το σημαντικότερο: το κάνουν με έμπνευση και αποφασιστικότητα.
Αν το black metal του σήμερα χρειάζεται δίσκους που να σέβονται το παρελθόν αλλά να στέκονται με κύρος στο παρόν, τότε αυτό το άλμπουμ είναι μία από αυτές τις περιπτώσεις. Ένα έργο που δεν φωνάζει – επιβάλλεται.
