Οι Villagers Of Ioannina City επιστρέφουν με το τρίτο, ωριμότερο και κατά τη γνώμη μου καλύτερο άλμπουμ της δισκογραφίας τους μέχρι τώρα.
Στο “Venceremos”, οι Alex Karametis (φωνητικά, κιθάρες, synths), Akis Zois (μπάσο), Aris Giannopoulos (τύμπανα) και Dimitris Brentas (πνευστά) δεν μας χαρίζουν απλά ένα καλοδουλεμένο, ιδιαίτερο δίσκο αλλά κάνουν μια αληθινή καλλιτεχνική κατάθεση ψυχής και ένα αισθητό δημιουργικό άλμα βελτίωσης. Αυτό που είχε αρχίσει ήδη από το δεύτερο άλμπουμ τους, “Age Of Aquarius” (αρχικά ανεξάρτητο –Mantra Records– κι έπειτα σε συνεργασία με την Napalm Records) ολοκληρώνεται με την ίδια εταιρία, εφτά ολόκληρα χρόνια μετά – και η αναμονή, τελικά, άξιζε με το παραπάνω.
Το heavy rock συνδυάζεται με το progressive metal, τα folk στοιχεία της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής δένουν άριστα με διακριτικά ηλεκτρονικά στοιχεία, και η εξαίσια δουλειά στην ηχογράφηση και την παραγωγή (Alex Karametis, Magnanimous X Studio), καθώς και στη μίξη και το mastering (Jacob Hansen, Hansen Studios), προσφέρουν τελικά ένα άρτιο και πολύπλευρα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα, ένα σύγχρονο μουσικό έργο που δύσκολα θα αφήσει αδιάφορο τον υποψιασμένο ακροατή του λεγόμενου σκληρού ήχου.
Προσωπικά, αν αυτό είναι το post-stoner μονοπάτι που διάλεξε να ακολουθήσει εξελικτικά το συγκρότημα, δηλώνω απερίφραστα ακόλουθός τους – η μουσική τους εκφραστικότητα έχει πλέον μια αδιαμφισβήτητη, ιδιαίτερη ποιότητα, συνδυάζοντας ένα αναγνωρίσιμο ύφος με την πετυχημένη εγκόλπωση ποικίλων μουσικών χαρακτηριστικών.
Το άλμπουμ ανοίγει ιδανικά. Μετά την εισαγωγή του “Alienation” και το intro του “Home”, ο ακροατής ήδη ταξιδεύει σε μια αργόσυρτη, μελαγχολική και βαθιά πονετική 10λεπτη μουσική αφήγηση. Η φωνή του Γιώργου Σεφέρη που απαγγέλλει μέρη από το συγκλονιστικό ποίημά του, «Ο δικός μας ήλιος» (Hμερολόγιο καταστρώματος Α΄, 1940), χαρίζει μια ιδιαίτερη βαρύτητα. Η στιγμή που ο στίχος «Ο ήλιος αυτός ήταν δικός μας· τον κράτησες ολόκληρο» σπάει στα δύο, με ένα βαθύ, τρανταχτό “ours” του Alex Karametis, είναι από αυτές που κάνει τη διαφορά ενός τεχνάσματος -μιας απλής, άψυχης μεταφοράς της ποίησης- και μιας αληθινά βιωματικής μελοποίησης.
Προσωπικά, ανατρίχιασα.
Για το “Ghosts In The Sky” είχα ήδη γράψει στα μέσα Ιουνίου που πρωτοκυκλοφόρησε σαν single – δες εδώ.
Η heavy/rock psych ταυτότητα της μπάντας μπλέκει με το post-rock χαρακτηριστικά όπου ξεχωρίζει η χρήση των πλήκτρων. Ένα υπέροχο, ρυθμικότατο τραγούδι που κυλά αβίαστα και με ένα απελευθερωτικό αίσθημα, καταφέρνοντας η διάρκειά του -που φτάνει τα 7μισι λεπτά- να μην το βαραίνει καθόλου.
Ακολουθεί το ομότιτλο “Venceremos” για το οποίο επίσης έγραψα, πριν δύο περίπου μήνες – δες εδώ.
Το τραγούδι φέρει ένα εμπνευσμένο ύφος μεταξύ alternative και post-rock, με prog/folk χροιές, τα πλήκτρα παραμένουν αισθητά, τα πνευστά επανέρχονται θριαμβευτικά κι ο ξεσηκωτικός ρυθμός σε κερδίζει μονομιάς. Τα ηλεκτρονικά στοιχεία είναι ταιριαστά σε αξιοζήλευτο βαθμό, κάνοντας ολοφάνερο ότι οι Villagers Of Ioannina City συνθέτουν με μια ορεξάτη, φρέσκια ιδιοσυγκρασία που έχει τόσο σιγουριά όσο και μαεστρία.
Επόμενο είναι το στοιχειωτικό “The Ruiner” το οποίο ξεκινά με ένα σαρωτικό κύμα πνευστών και κιθάρας, riffs που θερίζουν και σε παρασέρνουν μονομιάς. Οι ρυθμοί και η ένταση έπειτα χαμηλώνουν, η ατμόσφαιρα γίνεται απειλητική, σκοτεινή, σαν τελειωτική καταχνιά.
Οφείλω να ομολογήσω πως το “No Fear” που έρχεται μετά, δεν με άγγιξε τόσο πολύ. Δεν είναι κακό κομμάτι, απλώς στη δική μου εμπειρία ακρόασης σκόρπισε κάπως την μαγεία της ατμόσφαιρας που είχε πρότερα χτιστεί και φρέναρε την αδιάκοπη ανοδική πορεία.
Το άλμπουμ είχε προλάβει μάλλον να με καλομάθει σε σημείο που ζητούσα μια κορύφωση, ήδη καταμεσής του tracklist – κι αυτή, τελικά, ήρθε αμέσως μετά.
Με το “Here And Now”, ολόκληρη η ύπαρξή μου μεταφέρθηκε σε μια απροσδιόριστη, γνώριμη μα ταυτόχρονα ανοίκεια διάσταση, όπου ο χώρος δεν έχει καμία σημασία και ο χρόνος γίνεται ενιαίος, διηνεκής και αμφίδρομος. Έζησα μια έκφανση του epic/prog ιδιώματος μέσα από μια ανανεωτική περιδίνηση και συνάμα ένιωσα βαθιά, καθαρτικά, την αρχέγονη ισχύ του. Σπουδαίο τραγούδι!
Το “Venceremos”, ως άλμπουμ, μοιάζει να έχει ένα δικό του concept ύφος, όχι με την αυστηρή έννοια του όρου αλλά ως έργο που δημιουργεί ένα ολοδικό του μουσικό σύμπαν. Και αυτό το σύμπαν, το βιώνεις μέχρι τα πέρατά του, όταν μετά το μεγαλειώδες 12λεπτο “Here And Now” ακούς το δίδυμο των “Epitaph” και “Requiem”, ένα θρηνητικό κι αγριεμένο instrumental με πνευστά κι ένα συνταρακτικό, μελωδικότατο επιλογικό τραγούδι που ρίχνει την αυλαία, αφήνοντας τον ακροατή να πλέει σε μια αστροθάλασσα με ένα εντελώς ξεχωριστό αίσθημα τέλους.
Ο κύκλος έχει κλείσει.
Και ναι, με το “Venceremos” πενθείς όνειρα, ζωές και εποχές, όμως εκεί, στην εσχατιά των πάντων, στέκεσαι όρθιος, παλεύοντας για τη νίκη της ανθρωπιάς μες σε ένα κόσμο απανθρωποποιημένο.
Νιώθεις την ανάγκη να βροντοφωνάξεις κι εσύ μαζί με τους Γιαννιώτες, ενάντια σε κάθε δυνάστη και επίδοξο τύραννο:
«Θα νικήσουμε!»
Είναι σημαντικό που οι Villagers Of Ioannina City τόλμησαν και πέτυχαν τέτοια αλλαγή ύφους μέσα σε τρία μόλις άλμπουμ, κρατώντας ακέραιο τον σκληρό folk πυρήνα τους και μπολιάζοντας τον heavy rock χαρακτήρα τους με φρέσκες psych/post-rock ιδέες, καταφέρνοντας έτσι να μάς χαρίσουν ένα από τα ωραιότερα και πληρέστερα άλμπουμ της χρονιάς.
Μην το προσπεράσετε.
Το “Venceremos” θα κυκλοφορήσει στις 18 Σεπτεμβρίου από την Napalm Records σε CD και LP.
