Δεν ξέρω πώς κατάφερε το “Non Player Characters” να διαφύγει από το ραντάρ μου παρότι αφορά μια αξιολογότατη μπάντα με ένα υπέροχο, ανεξάρτητο προηγούμενο άλμπουμ και ανήκοντας, επιπλέον, στον κατάλογο της πάντα έμπιστης Inner Ear Records.
Ευτυχώς, ο ασύχαστος Χρήστος Παπαδάκης μού το επισήμανε πρόσφατα και έτσι, για όποιον -όπως ο υποφαινόμενος- παρασύρθηκε από το καλοκαιράκι και του διέφυγε η κυκλοφορία του τρίτου δίσκου των Αθηναίων Victory Collapse, ήρθε η στιγμή να μάθει για ένα πραγματικά πολύ ενδιαφέρον άλμπουμ, από τα καλύτερα της χρονιάς στο ευρύτερο indie rock φάσμα κατά τη γνώμη μου.
Καταρχάς, βρήκα εξαιρετικά έξυπνη τη χρήση του όρου NPCs (non-player characters) στον τίτλο του δίσκου, που όπως ακριβώς και η ονομασία του συγκροτήματος, υπηρετεί μια ειρωνική, διττή σημασία – είτε σε παιχνίδια ρόλων, με την εκδοχή των χαρακτήρων που δεν εμπίπτουν ενεργητικά στη διαχείριση των παιχτών, είτε στην αργκό του διαδικτύου, με τη σημασία των άβουλων, μηχανικά σκεπτόμενων ανθρώπων, η επιλογή της διπλής έννοιας λειτουργεί ευστοχότατα.
To “Non Player Characters” περιέχει οκτώ κομμάτια που αποτελούν μια σύνοψη του ήχου της μπάντας μέχρι και σήμερα, πολύ πιο κοντά ηχητικά με το “Atlas” του 2015 από ότι με το “Convenience Has Poisoned Our Souls” του 2011 αν και το post-punk ύφος συνεχίζει να δένει σαν αρμός τον όλο χαρακτήρα των συνθέσεων. Συναντάμε διάχυτες στο tracklist περισσότερο μελωδικές φόρμες, ακόμη και στα πιο δυνατά τραγούδια, ενώ η προσθήκη των πλήκτρων του Vassilis Ntzounis κάνει αισθητή διαφορά. Εκτός από αυτόν, στο σχήμα προστέθηκαν γύρω από τα σταθερά μέλη, Kostas A. Varotsos (φωνή) και Kostas V. Varotsos (μπάσο), οι Nikos Mardakis (κιθάρες) και Κostas Baltasis (τύμπανα).
Το άλμπουμ ξεκινά με μια ατμοσφαιρική τριάδα τραγουδιών, τα “The Abstainer”, “Near the End of Our Lives” και “Fighting Someone Else’s Depression”, με τα οποία συνδεόμαστε γλυκά και άμεσα με τον γνώριμο ήχο της μπάντας, παρότι μεσολάβησαν έντεκα ολόκληρα χρόνια από την προηγούμενη δουλειά της.
Όμως, οι εκπλήξεις αρχίζουν αμέσως μετά!
Βρήκα το τελείωμα της πρώτης πλευράς, με το ομώνυμο “Non Player Character” και τη συνέχιση στη δεύτερη με τα “Industry of PhDs” και “Theatre of the Absurd” να είναι μια από τις στιβαρότερες σερί συνθέσεις που θα μπορούσε να έχει ο δίσκος, τρία τραγούδια γεμάτα ενέργεια, υποδόρια ψυχεδέλεια, νεύρο και δύναμη.
Το “Patronizer” δεν ρίχνει καθόλου το ρυθμό και διατηρεί την όμορφη new-wave παραξενιά του δίσκου ενώ το κλείσιμο με το “Only Prisoners Have Time to Read” ολοκληρώνει το άλμπουμ ιδανικά.
Όπως αναφέρουν και οι ίδιοι οι Victory Collapse, μετά από δύο LP, δύο EP και χρόνια επαναπροσδιορισμού και αλλαγών στη σύνθεσή τους, επιστρέφουν με το πρώτο άλμπουμ που ηχογράφησαν και έκαναν την παραγωγή εξ ολοκλήρου μόνοι τους – και ναι, τα κατάφεραν με το παραπάνω!
Το “Non Player Characters” ηχογραφήθηκε μέσα στο 2025 στο αυτοσχέδιο Panthers Nest Studio, σε ένα υπόγειο στη Νέα Σμύρνη. Δεν συνιστά, ωστόσο, ζωντανό recording αλλά μια βαθμιδωτή, καλοδουλεμένη οικοδόμηση των κομματιών. Η ηχογράφηση και η μίξη έγιναν από τον Kostas V. Varotsos, η παραγωγή από τους Victory Collapse συλλογικά και το mastering από τον Stefan Konstantinidis (Fabrika Music Studios).
Ειδική μνεία αξίζει να δοθεί στο εξώφυλλο, όπου παρουσιάζεται το έργο «Ανάκριση» της Βάσως Κατράκη (με την ευγενική παραχώρηση των δικαιωμάτων από την κόρη της, Μαριάννα Κατράκη), ενώ την επιμέλεια του εξωφύλλου ανέλαβαν οι επί χρόνια συνεργάτες του συγκροτήματος, Typical Organization.
Καταπληκτικές δουλειές, επίσης, τα δύο video clip, για το “Industry of PhDs” (σκηνοθεσία/κάμερα από Tassos Gkoletsos και Pina Kouloglou) και το ομότιλο “Non Player Characters” (σενάριο/σκηνοθεσία/μοντάζ από Angeliki Chatzi).
To “Non Player Characters” κυκλοφόρησε στις 29 Μαΐου 2026 σε limited edition LP από την Inner Ear Records.
