Οι Unverkalt επιστρέφουν με το τρίτο τους full-length, το ”Héréditaire”, επιβεβαιώνοντας πως έχουμε να κάνουμε με ένα σχήμα που δουλεύει με συνέπεια, χτίζοντας τη δική του ηχητική ταυτότητα ανάμεσα σε Αθήνα και Βερολίνο. Από το 2020 μέχρι σήμερα, η πορεία τους δείχνει ξεκάθαρα προς μια πιο ώριμη κατεύθυνση – και εδώ αυτό γίνεται πιο εμφανές από ποτέ.
Ο ήχος τους πατάει γερά σε post metal βάσεις με έντονα doom στοιχεία, αλλά δεν μένει εκεί. Στο ”Héréditaire” ξεπροβάλλει και μια avant-garde διάθεση, που δίνει βάθος και χαρακτήρα στο σύνολο. Τα κομμάτια χτίζονται αργά, με υπομονή, δημιουργώντας ατμόσφαιρα που κορυφώνεται σε έντονα ξεσπάσματα – χωρίς να λείπουν τα brutal φωνητικά που δίνουν την απαραίτητη αγριάδα.
Οι επιρροές είναι διακριτές , κάτι από Battle of Mice και από τη σουηδική σχολή των Cult of Luna περνάει μέσα από το φίλτρο των Unverkalt και βγαίνει με προσωπικό χαρακτήρα.
Το άλμπουμ στέκει ως η πιο βαριά αλλά και πιο καρδιακή δουλειά τους μέχρι τώρα. Στο ”Oath Ov Prometheus”, το συγκρότημα επιτίθεται θεματικά στον μύθο της ανθρώπινης τελειότητας, με τα φωνητικά της Δήμητρας Καλαβρέζου να ξεχωρίζουν – σκληρά, τοποθετημένα με ακρίβεια και γεμάτα ένταση.
Στο ”Penumbrian Lament”, η αρχή είναι καταιγιστική, με black/brutal φωνητικά και ασταμάτητο ρυθμικό τμήμα, πριν το κομμάτι στραφεί σε πιο post μονοπάτια στο μέσο του, δείχνοντας την ικανότητα της μπάντας στις δυναμικές εναλλαγές.
Κομβικό σημείο του δίσκου είναι το ”I, the Deceit”, όπου η ατμόσφαιρα κορυφώνεται και η συμμετοχή του Sakis Tolis γίνεται σημείο αναφοράς. Η φωνή του μπαίνει ακριβώς εκεί που πρέπει, πάνω σε γνώριμα ηχητικά τοπία, ενισχύοντας το κομμάτι.
Η παραγωγή είναι πεντακάθαρη, αναδεικνύοντας τόσο τη λεπτομέρεια όσο και το βάρος των συνθέσεων – κάτι κρίσιμο για έναν δίσκο που παίζει τόσο πολύ με την ατμόσφαιρα και τις κορυφώσεις.
Συνολικά, το ”Héréditaire” δεν είναι απλά μια καλή κυκλοφορία – είναι ένα statement. Οι Unverkalt δείχνουν ότι ξέρουν ακριβώς πού πατάνε και πού θέλουν να πάνε, παραδίδοντας έναν δίσκο που απαιτεί χρόνο αλλά ανταμείβει με το βάθος και την έντασή του. Δεν είναι εύκολος, αλλά ούτε και θέλει να είναι – και αυτό ακριβώς τον κάνει να αξίζει.
