Οι NobleRot σχηματίστηκαν στη Σύρο τον Οκτώβριο του 2018, με τον Emmanuel Daskos στα τύμπανα και τα φωνητικά, τους Prodromos Panagiotopoulos και Christos Politis στις κιθάρες και τον Marios Michalovits στο μπάσο.
Η μπάντα ξεκίνησε παίζοντας pop/rock, πρόλαβε μόλις μία ζωντανή εμφάνιση τον Αυγούστου του 2019 στον ιδιωτικό της χώρο (FanDome), στη Σύρο, κι έπειτα, έμεινε αναγκαστικά ανενεργή για ένα μεγάλο διάλειμμα λόγω της πανδημίας.
Το συγκρότημα επέστρεψε στις αρχές του 2023, με τρία νέα μέλη – την Ursula Streitfeld στο σαξόφωνο, τον Nikos Vasalos στα τύμπανα και τον Yiannis Ntafos στην κιθάρα.
Με την αλλαγή στο line-up, το ύφος των NobleRot απέκτησε πιο ατμοσφαιρικό χαρακτήρα, ενώ ταυτόχρονα επηρεάστηκε έντονα από το hard rock.
Στη διετία 2024-25 έπαιξαν άλλες δύο φορές στο FanDome και συμμετείχαν στο 15ο και στο 16ο Indie Rock Festival της Ερμούπολης, ανάμεσα σε νέες αλλαγές της σύνθεσης του συγκροτήματος, με την αποχώρηση των Christos Politis, Marios Michalovits και Ursula Streitfeld.
Μετά από αυτά, με τον Emmanuel Daskos να αναλαμβάνει τα φωνητικά και τα πλήκτρα, τον Prodromos Panagiotopoulos και τον Yiannis Ntafos σταθερά στις κιθάρες και τον Nikos Vasalos στα τύμπανα, οι NobleRot μπήκαν στο στούντιο, αποφασισμένοι για την ηχογράφηση του πρώτου τους άλμπουμ – στο μεσοδιάστημα, ένας νέος μπασίστας, ο Jerzy–George Leja, ήδη εντάχθηκε στο συγκρότημα.
Στα τέλη του Οκτώβρη του 2025, κυκλοφόρησε το πρώτο single του επερχόμενου ντεμπούτου, το ομότιλο “The Other Side of the Mirror”, το οποίο παρουσίασε ο Χρήστος Παπαδάκης πριν δύο περίπου μήνες (δες εδώ).
Ας μου επιτραπεί να ξεκινήσω την παρουσίαση του δίσκου, μεταφέροντας αυτούσια κάποια λόγια του αρχισυντάκτη, που θεωρώ ότι χαρακτηρίζουν ολόκληρη την πρώτη δουλειά των NobleRot κι όχι μόνο το single, ότι δηλαδή πρόκειται για ένα «πάντρεμα progressive rock, ψυχεδέλειας, new wave και dark wave», συμπληρώνοντας ότι αυτό το πάντρεμα είναι πραγματικά, εκπληκτικό!
Το άλμπουμ δικαίως ανοίγει με το ομότιλο “The Other Side of the Mirror” καθώς αποτελεί μια εξαιρετική σύνοψη του tracklist, ένα αντιπροσωπευτικό μα συνάμα τόσο ξεχωριστό κομμάτι, με φρέσκο, όμορφο, πολυεπίπεδο ήχο και σαφή αναφορά στο αναγνωρίσιμο goth rock ύφος.
Ακολουθεί το καταπληκτικό, μελαγχολικό μα σπαραχτικό “Abnormal Serenity”. Σαφώς πιο κιθαριστικό, πιο heavy, αφήνει ένα δυνατό αποτύπωμα που ξεστρατίζει σε χροιά από το προηγούμενο τραγούδι, αλλά η φωνή του Emmanuel Daskos λειτουργεί ως οργανικός αρμός που συνδέει άριστα τα κομμάτια – κάτι που, φυσικά, ισχύει για ολόκληρο τον δίσκο και κάθε εναλλαγή του.
Επόμενο είναι το “I Don’t Care”, το οποίο φέρει μια ιδιόμορφη prog αύρα και μια ταιριαστή rock σκοτεινιά, ώστε τελικά το βιώνεις σχεδόν απειλητικά, σε διαπερνά και μένει μαζί σου σαν μια παράξενη ανάμνηση.
Το “Empathy” που ακολουθεί έχει μια πιο indie εκφραστικότητα, η οποία απλώνεται αριστοτεχνικά σε ένα post-punk αιθέριο ηχοτοπίο, χαρίζοντας ένα κυριολεκτικά μαγικό 5λεπτο. Καταπληκτικό κομμάτι, από αυτά που δεν γράφονται καθόλου συχνά – ίσως το αγαπημένο μου τραγούδι στο άλμπουμ!
Φτάνοντας στα μισά του tracklist, συναντάμε το “Stars”, ένα ακόμα βαθιά αισθαντικό και γλυκό, ταξιδιάρικο κομμάτι, στο οποίο γι’ άλλη μία φορά οι κιθάρες βρίσκουν πάτημα σε ένα εξαίσιο ρυθμικό κορμό, ώστε να ξεδιπλώσουν πανέμορφες μελωδίες και γραμμές.
Αλλάζοντας ρυθμό και ταχύτητα, το “The Bullet” φέρνει την αλλαγή που χρειαζόταν ώστε να κρατηθεί αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή, παίζοντας με εξωτικά μοτίβα και προσφέροντας χώρο για μία από τις καλύτερες φωνητικές ερμηνείες στο άλμπουμ.
Σειρά για το “I Believe”, άλλο ένα τραγούδι που προσωπικά λάτρεψα και ξεχώρισα. Ιδιαίτερος ηλεκτρο-ακουστικός ήχος, εμπνευσμένα πλήκτρα, καλή δομή και έξυπνη ανάπτυξη, με τους NobleRot να επιδεικνύουν το μεγαλείο της απλότητας με τον δικό τους μοναδικό τρόπο!
Με το “Atrocities” που ακολουθεί, κάνουμε ξανά μια στροφή σε πιο κιθαριστικά μονοπάτια, πάντα στα χνάρια των goth rock και post-punk ιδιωμάτων, ενώ το “I Spit On Your Soul” ηχεί σαφώς βαρύτερο, με riffs και chorus που φλερτάρουν με prog heavy ρrock – άλλο ένα πολύ καλό δείγμα της ιδιάζουσας ταυτότητας του συγκροτήματος.
Το άλμπουμ κλείνει με το “Doctrine Of Predestination”, ένα αληθινά επικό τραγούδι, όχι με μια πομπώδη, φανφάρικη κορύφωση αλλά με ένα εκστατικό, υπερβατικό δυναμισμό. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερο τρόπο για τελειώσει τούτο το ευφάνταστο ταξίδι στην άλλη πλευρά του καθρέφτη.
Το “The Other Side Of The Mirror” αναμένεται σύντομα να κυκλοφορήσει ανεξάρτητο σε CD.
