Οφείλω να παραδεχτώ πως αν μη τι άλλο οι Sorry… έχουν να υποδείξουν αν μη τι άλλο, μια αξιοσημείωτη δισκογραφική συνέπεια. Από το 2019 που ξεκίνησαν, κάθε χρόνο φροντίζουν να μας απασχολούν και με μια ενδιαφέρουσα κυκλοφορία. Αναφέρω όλα τα παραπάνω γιατί παρατηρώ πως το σχήμα παραμένει σταθερό στην ποιότητα του υλικού που βγάζει προς τα έξω, γεγονός που ισχύει και με το τελευταίο τους άλμπουμ.
Στο “Fragile” η μπάντα συνδυάζει το γνώριμο depressive black metal ύφος της με αρκετά post punk και dark στοιχεία. Οι μυημένοι θα συναντήσουν και σε αυτό το άλμπουμ την σχεδόν εμμονική τάση που έχει η μπάντα να επαναλαμβάνει τα βασικά θέματα των τραγουδιών της σε βασανιστικούς κύκλους, θα ακούσουν ξανά τις παγωμένες μελωδίες που κατακλύζουν τα κομμάτια και τα φωνητικά που χαράσσουν ψυχές. Οι υπόλοιποι; Welcome to the Sorry…club.
Βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα την κίνηση να γίνουν ενορχηστρώσεις με περισσότερα ηλεκτρονικά στοιχεία τουλάχιστον σε δύο κομμάτια –“My Weakness, Your Happiness” & “No Tears”, ενώ γενικά παρατήρησα μια -κάπως πιο- πομπώδη διάθεση σε σχέση με την υφή των μελωδιών -συγκριτικά με παλαιότερο υλικό-. Όλα τα παραπάνω δείχνουν αν μη τι άλλο την ενδοσκόπηση που γίνεται ως προς τη δημιουργία του υλικού, με το αποτέλεσμα να δικαιώνει και το σχήμα αλλά και τον ακροατή.
Κλείνοντας το κείμενο σημειώνω πως για τους οπαδούς του depressive black metal, το άλμπουμ είναι άκρως απαραίτητο, το ίδιο ισχύει και για όσους ψάχνουν ένα ενδιαφέρον σκοτεινό άκουσμα που υπόσχεται πολλές ακροάσεις. Count me in!
