Οι Αθηναίοι Sons of Hades στο ντεμπούτο τους ακούγονται σαν άγρια σκυλιά του Άδη που κατάφεραν να σπάσουν το λουκέτο του κλουβιού τους και πλέον έχουν ξεχυθεί στα πέριξ.
Συνδυάζουν χωρίς περιστροφές και υστερόγραφα speed, thrash και black metal σε ένα αποτέλεσμα που δεν τσακίζει κόκαλα, τα συνθλίβει εντελώς.
Από τους πρώιμους Sodom στους Desaster και από τους Aura Noir στους Nifelheim η μπάντα υπερτονίζει την λατρεία όχι απαραίτητα στις επιρροές της ξεχωριστά αλλά σε αυτό το χαοτικό σύνολο που προκύπτει όταν έχεις περάσει δεκαετίες ακούγοντας τέτοια πράγματα και τελικά αποφασίσεις να κάνεις μπάντα.
Το μακάβριο / horror concept φυσικά και ντύνει θεματολογικά το υλικό: από το εξώφυλλο, μέχρι τον τίτλο κάθε τραγουδιού και φυσικά τον τίτλο του άλμπουμ. Οι αναφορές στον Lovecraft μπαίνουν στα συν ή μάλλον στα πολύ συν.
Στα πολύ συν μπαίνουν και τα riffs ξυράφια, τα φωνητικά από την κόλαση και αυτό το διαμονισμένο παίξιμο στα τύμπανα που δίνει στο υλικό την δυναμική που πρέπει.
Με μέλη από Sacral Rage, Nightbreed, Chainsaw και Demolition Train δεν είχα την παραμικρή αμφιβολία για το τι θα άκουγα σε αυτό το άλμπουμ, και ok απλά επιβεβαιώθηκα.
