Οι Silent Oath είναι μια παλιά ιστορία. Το πρώτο τους ομώνυμο demo EP κυκλοφόρησε πίσω στα τέλη του 2014, ενώ ένα ακόμα demo εμφανίστηκε λίγο αργότερα, μέσα στο 2015. Το 2023 η μπάντα κυκλοφόρησε το “…If you Die… (Before you Die)” full length.
Το σχήμα επιστρέφει στη δισκογραφία με καινούριο full length το οποίο φέρνει στο προσκήνιο όχι μονάχα νέα μουσική αλλά και νέο line up με συνδετικό κρίκο τον Γιάννη Μωραΐτη στο μπάσο (Savanon, πρώην Heathendom, πρώην Decemberance, πρώην Choir Macabre). Για τον Μωραΐτη θα μπορούσα να γράψω πολλά μιας και έχει βαδίζει δεκάδες χιλιόμετρα στην εγχώρια doom metal σκηνή, μέσα από σημαντικότατες μπάντες. Επιφυλάσσομαι.
Ο Δημήτρης Σακκάς στις κιθάρες και τα τύμπανα και ο Νίκος Σκλαβούνης στα φωνητικά συμπληρώνουν το τρέχον line up και μας χαρίζουν ένα epic doom metal αριστούργημα, από αυτά που τόσο πολύ μας λείπουν σήμερα.
Το υλικό είναι σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό επηρεασμένο από την χρυσή Messiah εποχή των Candlemass –“Nightfall”, “Ancient Dreams”, “Tales of Creation”-: Επικά και ελεγειακά τα κομμάτια, βασισμένα τόσο στο απόλυτης σαφήνειας riffing, όσο και στις εξαίρετες δισολίες του Σακκά.
Οι αριστοτεχνικές μπασόγραμμές του Μωραΐτη δένουν άψογα με τα τύμπανα τα οποία με το στακάτο και -επί της ουσίας live- παίξιμο τους προικίζουν τα κομμάτια με απίστευτη δυναμική. Ναι, όσο περισσότερο ακούω τα κομμάτια τόσο περισσότερο πείθομαι πως τα τύμπανα είναι ηχογραφημένα one take σχεδόν στο σύνολο του άλμπουμ.

Τα πάντα στα κομμάτια είναι φτιαγμένα και δομημένα έτσι ώστε να δοθεί ο απαραίτητος χώρος για την πραγματικά συγκλονιστική φωνή του Νίκου Σκλαβούνη η οποία απλά κυριαρχεί, παντού:
Η ονειρική χροιά, η υπερβατική ερμηνεία, μα πάνω από όλα οι συγκλονιστικές φωνητικές μελωδίες δημιουργούν το απόλυτο trademark σε τούτο το άλμπουμ: Τα φωνητικά:
Πρέπει πραγματικά να ακούσετε την ερμηνεία του Σκλαβούνη στο “The Watchmen Are Not Without Knowledge” -το αγαπημένο μου και πιο Memento Mori κομμάτι του δίσκου-. Πρέπει να αφουγκραστείτε κάθε τραγουδισμένη νότα στο “Nothing” ή στο “Broken Ship” για να καταλάβετε το μεγαλείο που συντελείται εδώ. Και μπορεί η φωνή να κρατά το στέμμα εδώ, μα ηγείται ενός βασιλείου πραγματικά υπέροχων συνθέσεων που τιμούν τον Σουηδικό ελεγειακό λυρισμό του επικού doom metal που λατρεύουμε.
Κομμάτια που μέσα στον υμνικό τους χαρακτήρα καταφέρνουν να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή, με εναλλαγές, με ποικιλία στο riffing και με εξαιρετικά δουλεμένο development. O Σακκάς που έχει συνθέσει το υλικό στο σύνολο του, καταφέρνει να προικίσει τα κομμάτια με μια στόφα νοσταλγική, που μας πηγαίνει σε μια αλλοτινή εποχή, οικεία και αγαπημένη.
Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο. Κάποιοι θα χαμογελάσουν και θα συγκινηθούν με αυτό το άλμπουμ. Και είμαι σίγουρος πως ο φίλος μας ο Σταύρος (Choir Macabre), θα είναι πολύ περήφανος από εκεί ψηλά, για αυτό το αριστούργημα.

