Οι Sanctum Pyre είναι ένα νέο μουσικό σχήμα που ενώνει τρεις ανθρώπους από διαφορετικά σημεία του χάρτη, αλλά με κοινή ανάγκη να εκφραστούν μέσα από τη μουσική.
Το συγκρότημα γεννήθηκε μέσα από προσωπικούς αγώνες, απώλειες και ερωτήματα που δεν βρήκαν εύκολες απαντήσεις. Οι στίχοι δεν γράφονται για να εντυπωσιάσουν, αλλά για να μιλήσουν. Για εκείνες τις νύχτες που δεν σε παίρνει ο ύπνος, για τα βάρη που δεν φαίνονται, για την ανάγκη να λυτρωθείς.
Η μουσική τους είναι επική αλλά γεμάτη οριεντάλ χρώματα, βαριά riff και συμφωνικές εκρήξεις. Μελωδίες που χτίζουν και γκρεμίζουν εσωτερικούς κόσμους.
Στα φωνητικά συμμετέχει ο Rob Lundgren, γνωστός από τα solo projects και τις συνεργασίες του στο διεθνές metal στερέωμα, η σύνθεση και η ενορχήστρωση έγινε από τον Νίκο Τζουάννη, ενώ η παραγωγή έχει την υπογραφή του Mike G.
Το πρώτο single, “Break Thy Chains”, είναι ένα τραγούδι για την αίσθηση του εγκλωβισμού και την προσπάθεια να ξεφύγεις. Όχι ενάντια σε κάποιον άλλο, αλλά απέναντι στον ίδιο σου τον εαυτό.
Sanctum Pyre σημαίνει: “ιερή πυρά”. Και κάθε τραγούδι είναι ακριβώς αυτό — μια θυσία.
Με το παραπάνω κείμενο μας συστήνονται οι εξαιρετικοί Sanctum Pyre που αποτελούνται από 2 Έλληνες και έναν Σουηδό. Σας παραθέτω αυτούσια τα όσα γράφει η μπάντα γιατί πρέπει να τους αποθηκεύσετε με μεγάλη προσοχή στη βάση δεδομένων σας. Ο λόγος; Η εξαιρετική μουσική που παίζουν.
Στο πρώτο single τους μας παρουσιάζουν έναν εξαιρετικά ισορροπημένο συνδυασμό που φέρνει κοντά την βαριά εκδοχή του λυρικού 90ς Ευρωπαϊκού power, με το κλασσικό heavy metal και κάποια prog touches.
Το όλο development του τραγουδιού έχει πολύ σωστή συνοχή που κάνει τη σύνθεση να ρέει ομαλότατα -με τις σωστές εναλλαγές από γρήγορα σε mid tempo parts-. Οι ανατολίτικες μελωδίες δίνουν στο κομμάτι ένα έξτρα εξωτικό touch το οποίο σταδιακά μεγαλώνει και εν τέλη δίνει στο τραγούδι τον χαρακτήρα του.
Αν έπρεπε να πω επιρροές θα έλεγα σίγουρα τους Symphony X του Twilight in Olympus και αν αναφέρθηκα πριν σε κλασσικό heavy metal το έκανα κυρίως της φωνής η οποία σηκώνει το βάρος του τραγουδιού και μεσουρανεί κάπου μεταξύ επικού λυρισμού και Iron Maiden στιβαρότητας -βάλε τη χροιά και τις μελωδίες στο παραπάνω πάντρεμα-.
Τα θαυμάσια lead parts κάνουν το κομμάτι ακόμα πιο ενδιαφέρον, και για κερασάκι στη τούρτα έχουμε το κλασικίζον part -με βιολί και πιάνο- πριν το τελικό ξέσπασμα που απογειώνει τη σύνθεση. Γενικά εδώ έχουμε ένα τραγούδι που λάμπει κύριοι.
Πάρα πολύ καλή εντύπωση μου έκανε και η ζεστή παραγωγή η οποία αναδεικνύει το τελικό αποτέλεσμα στο μέγιστο βαθμό.
Δεν έχω να γράψω κάτι άλλο για την ώρα. Περιμένω ολοκληρωμένο άλμπουμ ΧΤΕΣ.
