Οι Ορυμαγδός επιστρέφουν με το δεύτερο άλμπουμ τους, ”Ύστατες Μέρες Καταστροφής”, καταθέτοντας οκτώ κομμάτια που κινούνται στα όρια του speed/thrash metal και του punk.
Το υλικό του άλμπουμ χαρακτηρίζεται από αμεσότητα και εκείνη την ακατέργαστη ωμότητα που μας πηγαίνει πίσω σε ανάλογες κυκλοφορίες περασμένων δεκαετιών.
Γρήγορα κιθαριστικά riffs, καταιγιστικά drums και φωνητικά που φτάνουν στα άκρα, είναι τα βασικά στοιχεία εδω. Οι ελληνικοί στίχοι προσθέτουν ακόμη περισσότερο κάνοντας το υλικό να ακούγεται ακόμα πιο επιθετικό.
Και τα οκτώ κομμάτια λειτουργούν σχεδόν σαν μία συνεχόμενη επίθεση. Οι ταχύτητες παραμένουν στα ύψη, τα drums δεν αφήνουν πολλά περιθώρια χαλάρωσης και οι κιθάρες κρατούν σταθερά το υλικό σε κατάσταση συναγερμού.
Υπάρχει, παράλληλα, κάτι στον ήχο και στη συνολική αισθητική του δίσκου που αναπόφευκτα φέρνει στο μυαλό τη δεκαετία του ’90. Μια εποχή κατά την οποία το punk και το metal στην Ελλάδα μπορούσαν να συνυπάρχουν μέσα σε ένα χαοτικό underground περιβάλλον, μακριά από τις επιταγές της όποιας μουσικής βιομηχανίας.
Το αποτέλεσμα είναι ένας δίσκος που διατηρεί την αίσθηση του αυθόρμητου και του ανεπεξέργαστου.
Το ”Ύστατες Μέρες Καταστροφής’‘ απευθύνεται ξεκάθαρα σε όσους εξακολουθούν να αναζητούν αυτή την παλιά, βρώμικη και αυθεντική πλευρά του ακραίου ήχου. Σε εκείνους που προτιμούν ένα riff να χτυπάει κατευθείαν στο στομάχι και τα φωνητικά να ξεσπάνε χωρίς κανένα έλεος.
Στο δεύτερο άλμπουμ τους, οι Ορυμαγδός παραδίδουν έναν δίσκο που βάζει το μαχαίρι στο κόκαλο: οκτώ κομμάτια γεμάτα riffs, θόρυβο, οργή και εκείνη τη γνώριμη στόφα του παλιού ελληνικού underground.
Ακούστε το άλμπουμ ή για να το θέσω καλύτερα ακούστε το στο τέρμα.
