T: Ο δίσκος μιας πραγματικά προοδευτικής αντίληψης του σήμερα.
Όταν η αυθεντική μουσική έκφραση, η καλλιτεχνική ελευθερία και η δημιουργική αναζήτηση συναντώνται αρμονικά, το αποτέλεσμα είναι έργα όπως το T, η νέα κυκλοφορία των Mother of Millions.
Ένας δίσκος που, χωρίς να αποποιείται τις progressive metal καταβολές του συγκροτήματος, αρνείται να εγκλωβιστεί στα στενά όρια ενός συγκεκριμένου ιδιώματος και προτιμά να αντιμετωπίσει την έννοια του «progressive» περισσότερο ως καλλιτεχνική στάση παρά ως μουσική ταμπέλα.
Ακούγοντας το T, γίνεται γρήγορα αντιληπτό ότι οι Mother of Millions έχουν στη διάθεσή τους μια ιδιαίτερα ευρεία εκφραστική παλέτα. Οι συνθέσεις στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στη δυναμική και στις συνεχείς εναλλαγές, ενώ διαφορετικά ηχοχρώματα, ρυθμικές και μελωδικές προσεγγίσεις διαδέχονται το ένα το άλλο χωρίς να δημιουργούν την αίσθηση ενός ασύνδετου μωσαϊκού.
Αντίθετα, όλα μοιάζουν να υπηρετούν μια ενιαία μουσική αφήγηση.
Μολονότι οι επιρροές είναι πολλές, διάσπαρτες και προέρχονται όχι μόνο από διαφορετικές περιόδους του progressive metal, αλλά και από τον ευρύτερο χώρο του progressive rock και γενικότερα από μουσικά ιδιώματα έξω από το metal, ο δίσκος είναι αξιοσημείωτα συμπαγής και συνεκτικός, καθώς όλα αυτά τα διαφορετικά στοιχεία ενσωματώνονται οργανικά στη μουσική του συγκροτήματος. Σε ένα σημείο μπορεί να αναγνωρίσεις κάτι από τους Pain of Salvation, λίγο αργότερα να εμφανιστεί μια αναφορά στους Symphony X, αλλού να διακρίνεις σύγχρονες αισθητικές που παραπέμπουν στους Sleep Token, ενώ στο As One η παρουσία των γυναικείων φωνητικών και η συμφωνική διάσταση μπορούν να φέρουν στον νου ακόμη και τους Renaissance. Όλα αυτά όμως περνούν μέσα από το προσωπικό φίλτρο των Mother of Millions και τελικά επιστρέφουν ως κάτι που αναγνωρίζεται πρωτίστως ως δικό τους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η σχέση του As One με το The One, όπου το πρώτο λειτουργεί ως φυσική γέφυρα προς το δεύτερο, μεταφέροντας στοιχεία μιας παλαιότερης progressive αισθητικής σε ένα σαφώς σύγχρονο πλαίσιο. Το ίδιο συμβαίνει και με την αξιοποίηση ηλεκτρονικών ήχων, οι οποίοι σε αρκετά σημεία προσθέτουν μια διαφορετική διάσταση στη μουσική χωρίς να μοιάζουν ξένο σώμα. Άλλωστε, η ίδια η metal μουσική έχει διανύσει αρκετή απόσταση από την εποχή που τέτοιες προσθήκες αντιμετωπίζονταν με καχυποψία. Όταν τα ηλεκτρονικά εντάσσονται οργανικά στον ήχο μιας μπάντας, μπορούν να λειτουργήσουν ως ένα επιπλέον εκφραστικό μέσο, μια νέα διάσταση ή μια εναλλακτική πρόταση δίπλα στα καθιερωμένα μουσικά μοτίβα. Και ακριβώς αυτή η διάθεση διεύρυνσης της εκφραστικής παλέτας είναι κατά τη γνώμη μου ικανή να οδηγήσει σε πραγματική ανανέωση.
Το T χαρακτηρίζεται έτσι από μια αξιοσημείωτη ωριμότητα στις συνθέσεις του, αλλά και από δυναμισμό και ποικιλία. Η πολυπλοκότητα δεν χρησιμοποιείται ως αυτοσκοπός, ούτε η τεχνική επίδειξη επισκιάζει το τραγούδι.
Αντίθετα, οι Mother of Millions γνωρίζουν πότε να αφήσουν τη μουσική να κορυφωθεί και πότε να αποσυρθούν, δημιουργώντας χώρο για πιο ατμοσφαιρικά και συναισθηματικά περάσματα.
Σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία έχει φυσικά και η φωνή του Γιώργου Προκοπίου, ο οποίος κινείται με άνεση ανάμεσα στις διαφορετικές διαθέσεις του δίσκου, ενώ οι guest ερμηνευτές προσθέτουν τις δικές τους αποχρώσεις. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και το στιχουργικό μέρος, καθώς το T δεν αντιμετωπίζει τη θεματολογία του ως απλό συμπλήρωμα της μουσικής, η ποίηση, η ανθρώπινη απώλεια, ο πόλεμος, ο θάνατος και η ελπίδα αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της συνολικής καλλιτεχνικής του πρότασης, με την ελληνική απαγγελία στο The Ascent -απόσπασμα από το ποίημα «Η χαμένη Κομμαγηνή» του Οδυσσέα Ελύτη– να αποτελεί μία από τις στιγμές όπου η μουσική και ο λόγος συναντώνται με ιδιαίτερα άμεσο τρόπο (θα ανακαλύψεις και ποίηση από Walt Whitman, Emily Dickinson και Γιάννη Ρίτσο μέσα στο άλμπουμ).
Στο T οι Mother of Millions αντιμετωπίζουν τη μουσική ως έναν χώρο χωρίς προκαθορισμένα στεγανά. Παλιότερο progressive metal, σύγχρονες progressive αισθητικές, ηλεκτρονικά στοιχεία, συμφωνικές αναφορές, διαφορετικές φωνές και ποικίλα ηχοχρώματα συνυπάρχουν επειδή έχουν λόγο να συνυπάρχουν.
Και αυτή είναι η ουσία μιας πραγματικά προοδευτικής αντίληψης του σήμερα: όχι η διαρκής προσπάθεια να ακούγεσαι «προοδευτικός», αλλά η ελευθερία να χρησιμοποιείς οτιδήποτε μπορεί να υπηρετήσει ουσιαστικά αυτό που θέλεις να εκφράσεις.
Για μένα, το T είναι ένα έργο που σηματοδοτεί μια μετατόπιση ταυτότητας, καθώς οι Mother of Millions ξεπερνούν οριστικά την περιοριστική ταμπέλα ενός ακόμη progressive metal συγκροτήματος και εξελίσσονται σε ένα σχήμα απόλυτης καλλιτεχνικής ελευθερίας, όπου η δημιουργική τόλμη δεν γνωρίζει στεγανά και η τεχνική υπηρετεί την έκφραση.
