Live Report: Reflection – “The Battles I Have Won” Official Album Release Show
Ημερομηνία: Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2026
Χώρος: Κύτταρο Live Club, Αθήνα
Line-up: Reflection, Doomocracy, Venus
Το βράδυ της Κυριακής 11 Ιανουαρίου 2026, είχε πανηγυρικό χαρακτήρα μιας και οι Reflection, μία από τις μακροβιότερες μπάντες του ελληνικού epic heavy metal, πραγματοποίησε την live παρουσίαση του πέμπτου κατά σειρά full length album της “The Battles I Have Won”, το οποίο κυκλοφόρησε στις 20 Ιουνίου 2025 από την Pitch Black Records -διαβάζεις το review εδώ-. Η προσέλευση του κόσμου και πόσο μάλλον των “ορκισμένων πιστών” της μπάντας ήταν δυναμική, δημιουργώντας από νωρίς μια ενθουσιώδης ατμόσφαιρα.
Παρέα στο πάρτι των Reflection είχαμε συνοδοιπόρους τους tech-thrashers Venus και τους epic doom metallers Doomocracy από την Κρήτη.
Με τις πόρτες να ανοίγουν 1 λεπτό πριν το προκαθορισμένο, δηλαδή στις 19.00, γεγονός που μας συνηθίζει η GRF Promotion στις διοργανώσεις της, τη βραδιά άνοιξαν στις 19.30 ντάν οι Venus. Με το τεχνικό thrash metal τους, την αστείρευτη ενέργεια και την ακρίβεια στο παίξιμό τους -το κύριο χαρακτηριστικό κάθε tech-thrash μπάντας που σέβεται τον εαυτό της-, ζέσταναν το κοινό και προετοίμασαν το έδαφος για τη συνέχεια.
Η μπάντα έδειξε υψηλή τεχνική κατάρτιση, θυμίζοντας μας συγκροτήματα όπως οι Voivod και οι Vektor, αποδίδοντας επί σκηνής συνολικά 6 κομμάτια, συμπεριλαμβανομένου και του νέου digital single τους με τίτλο “Uploaded Brains”.
Με την δυναμική τους παρουσία οι Αθηναίοι Venus απέδειξαν γιατί δικαίως θεωρούνται από τις πιο ανερχόμενες δυνάμεις του σκληρού ήχου στην χώρα μας.
Στην συνέχεια στην σκηνή του θρυλικού Κυττάρου ανέβηκαν οι Doomocracy, παραδίδοντας μαθήματα epic doom metal, προσφέροντας στο κοινό -που είχε εμφανώς αρχίσει να πληθαίνει- ίσως μία από τις καλύτερες εμφανίσεις τους στην Αθήνα. Για περίπου μία ώρα και κάτι παρουσίασαν πάνω από δέκα κομμάτια και από τα τρία άλμπουμ τους, δίνοντας ασφαλώς περισσότερο βάση στο εκπληκτικό τους τρίτο δίσκο “Unorthodox”.
Ο Μιχάλης Σταυρακάκης πίσω από το μικρόφωνο έδειξε να το νιώθει με όλο του το “είναι” αυτό που συνέβαινε και οι ερμηνείες του άγγιξαν την τελειότητα. Επιβλητικά φωνητικά και βαριές μελωδίες από τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, καθήλωσαν το κοινό στο Κύτταρο και ζέσταναν την ατμόσφαιρα για τη συνέχεια.
Στις 22.00 ακριβώς τα φώτα έσβησαν και έφτασε η ώρα για να μπει το κερασάκι στην τούρτα στην γιορτή που είχε στηθεί από νωρίς για χάρη των Reflection. Ξεκίνημα με ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά τραγούδια της μπάντας, το οποίο είχε κυκλοφορήσει πριν τελικά συμπεριληφθεί στο “The Battles I Have Won”. Ο λόγος φυσικά για το επιβλητικό “March of the Argonauts” με το οποίο οι Reflection ανέβηκαν επί σκηνής και μας έδειξαν από νωρίς ότι έχουν “άγριες διαθέσεις”.
Στην περίπου μιάμιση ώρα που διήρκεσε η εμφάνισή τους παρουσιάστηκε το “The Battles I Have Won” σχεδόν στην ολότητά του, ενώ ακούστηκαν κομμάτια από όλη την 30χρονη δισκογραφική τους πορεία όπως τα “When Immortals… Die!”, “Wings of Fate”, “Burn the Witch”, “Slaughter in the Island of the Sun”, “When Shadows Fall” και “Glorious Victory”. Αξίζει να σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι στο “Once Again (Crime in the Valley of Death)”, o ιδρυτής και κιθαρίστας της μπάντας Στάθης Παυλάντης προλόγισε, αναφέροντας στον κόσμο που παρακολουθούσε τη συναυλία, ότι το συγκεκριμένο τραγούδι είναι αφιερωμένο στα θύματα από το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών που μας συγκλόνισε όλους, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως κάποια στιγμή με όλους αυτούς που χάθηκαν, θα συναντηθούμε στο φως.
Η συναυλία της 11ης Ιανουαρίου 2026 επιβεβαίωσε όχι μόνο ότι οι Reflection βρίσκονται στην καλύτερη φάση της καριέρας τους μετά από 30 χρόνια πορείας, καθήμενοι δικαίως στον θρόνο του εγχώριου επικού heavy metal αλλά και ότι ο νεοφερμένος Κώστας Τόκας αποτελεί ίσως το κομμάτι που έλειπε από αυτό το παζλ, αφού έχει δέσει σε απόλυτο βαθμό με τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας. Η βραδιά έκλεισε με το συγκρότημα να ευχαριστεί το κοινό για τη συνεχή στήριξη, αποδεικνύοντας ότι το ελληνικό metal παραμένει ζωντανό και δυνατό.
Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει και στην γενικότερη παραγωγή της συναυλίας, αφού όλα κύλησαν τέλεια κάτι το οποίο επισήμαναν και οι μπάντες που εμφανίστηκαν επί σκηνής. Οι πόρτες άνοιξαν 10 λεπτά νωρίτερα από το προγραμματισμένο και στις 23:30 το live είχε τελειώσει ώστε να μπορέσει ο κόσμος να προλάβει τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Ο ήχος χωρίς υπερβολή ήταν ίσως ότι καλύτερο έχω ακούσει προσωπικά στο Κύτταρο, μιας και όλα τα όργανα και τα φωνητικά ακουγόντουσαν κανονικότατα χωρίς να θάβεται κάποιο, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στο κοινό που σχεδόν γέμισε το Κύτταρο να απολαύσει στο έπακρο τις επικές συνθέσεις και ενορχηστρώσεις από τις εμφανιζόμενες μπάντες σε μία από τις καλύτερες συναυλίες του 2026 μέχρι σήμερα.
(Σημ. Όλα όπως τα γράφει ο Μαραγκός έγιναν, αλλά το πιο επικό στοιχείο του live ήταν το μπλουζάκι Sarcastic Terror του Γιώργου Παυλάντη – Χ.Π.).
