Η Θεσσαλονίκη έχει τη δική της ιστορία μέσα στο ελληνικό metal και ο Jim Papadatos έρχεται να προσθέσει σε αυτή ένα προσωπικό κεφάλαιο. Όχι με θόρυβο, αλλά με οκτώ συνθέσεις που αφήνουν την κιθάρα να πάρει πάνω της ολόκληρη την αφήγηση.
Το ”Judgement Day” είναι το ντεμπούτο full-length album του Jim Papadatos και ταυτόχρονα η πρώτη ολοκληρωμένη παρουσίαση του one-man project του. Στον πυρήνα του βρίσκεται το heavy και progressive metal, με τις κιθάρες να αποτελούν το βασικό μέσο έκφρασης. Riff με βάρος, τεχνικά περάσματα, μελωδίες και solo συνθέτουν έναν ήχο που δεν ενδιαφέρεται απλώς να εντυπωσιάσει, αλλά να δημιουργήσει εικόνες και συναισθήματα χωρίς να χρειάζεται να τα περιγράψει με λόγια.
Αυτό είναι και το πρώτο πράγμα που γίνεται αντιληπτό ακούγοντας τον δίσκο: η απουσία φωνητικών στα περισσότερα κομμάτια δεν αφήνει κάποιο κενό. Αντίθετα, δίνει περισσότερο χώρο στην κιθάρα να λειτουργήσει σαν πρωταγωνιστής. Κάθε μελωδία, κάθε riff και κάθε solo μοιάζει να έχει τον δικό του ρόλο μέσα στη σύνθεση, ενώ τα drums κρατούν την ένταση και την κίνηση ενός δίσκου που πατάει γερά στο σύγχρονο metal.
Ο Papadatos κινείται σε ένα πεδίο όπου η τεχνική κατάρτιση συναντά τη μελωδία. Οι επιρροές από μπάντες όπως οι Dream Theater είναι εμφανείς, ενώ ο τρόπος με τον οποίο συνδυάζονται οι κιθάρες με τα πλήκτρα φέρνει στο μυαλό τη δουλειά του Bob Katsionis. Παρ’ όλα αυτά, το ”Judgement Day” δεν ακούγεται σαν προσπάθεια αντιγραφής μιας συγκεκριμένης σχολής. Περισσότερο μοιάζει με την προσπάθεια ενός κιθαρίστα να συγκεντρώσει διαφορετικές επιρροές και να τις μετατρέψει σε κάτι προσωπικό.
Σημαντική είναι και η παρουσία μουσικών από την ελληνική metal σκηνή. Ο Gus Drax (Suicidal Angels, Sunburst) συμμετέχει στο ”Priest & Poltergeist”, προσθέτοντας ένα special solo, ενώ ο Papachrist, κατά κόσμον Ανδρέας Παπαχρήστος, εμφανίζεται στο ”Digital Collapse” στα φωνητικά. Το τελευταίο αποτελεί και μια ενδιαφέρουσα διαφοροποίηση μέσα στον δίσκο, καθώς η φωνή έρχεται να προστεθεί σε ένα project που κατά τα άλλα βασίζεται στην instrumental προσέγγιση.
Στο υπόλοιπο άλμπουμ, η κιθάρα επιστρέφει στο προσκήνιο. Τα riff έχουν την απαραίτητη heaviness, τα solo δίνουν χώρο στην έκφραση και τα τύμπανα κινούν συνεχώς τις συνθέσεις, δημιουργώντας ένα σύνολο που ισορροπεί ανάμεσα στην τεχνική και τη μελωδία. Εκεί ακριβώς φαίνεται και η φιλοσοφία πίσω από το Judgement Day: η δεξιοτεχνία έχει αξία όταν υπηρετεί το τραγούδι.
Για έναν μουσικό που παρουσιάζει τώρα το πρώτο του full-length album, δείχνει από νωρίς ότι έχει επιλέξει έναν δύσκολο δρόμο. Το instrumental metal απαιτεί από την κιθάρα να καλύψει πολλούς ρόλους ταυτόχρονα και το ”Judgement Day” είναι ουσιαστικά η δική του απάντηση σε αυτή την πρόκληση.
