Από τις σκιές ενός ξεχασμένου βασιλείου, μια μακρινή πομπή ανεβαίνει για ακόμη μία φορά. Αρχαίες αίθουσες, χαμένη δόξα και αναμνήσεις θαμμένες κάτω από το πέρασμα του χρόνου μοιάζουν να ζωντανεύουν μέσα από τους ήχους του ”Gloria Regni”, του δεύτερου κεφαλαίου από το επερχόμενο album ”Sub Umbra Regni” του one-man dungeon synth project ”In Arce Obscura” απο την Αθήνα.
Όπως και στο πρώτο κεφάλαιο, το ”Cantus Viatoris”, ο δημιουργός κινείται σε ένα γνώριμο αλλά ιδιαίτερα ταιριαστό για το είδος μονοπάτι. Τα πλήκτρα κρατούν τον βασικό κορμό, το tempo παραμένει σταθερό και η επική διάθεση συναντά έντονα ατμοσφαιρικά και μυστηριώδη περάσματα, με ambient ήχους να εμφανίζονται και να χάνονται μέσα στη σύνθεση. Ένα dungeon synth ύφος όπως, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να είναι: λιτό όπου χρειάζεται, σκοτεινό, νοσταλγικό και πάνω απ’ όλα ικανό να δημιουργεί εικόνες. Αφήνει χώρο στη φαντασία και επιτρέπει στον ακροατή να συμπληρώσει μόνος του τα κενά.
Καθώς το κομμάτι εξελίσσεται, δημιουργούνται κινηματογραφικές εικόνες στο μυαλό – παλιές αίθουσες, πέτρινα κάστρα, μια ξεχασμένη πομπή που κινείται αργά μέσα στην ομίχλη και, κάπου στο βάθος, η ανάμνηση ενός βασιλείου που κάποτε υπήρξε.
Η νοσταλγία είναι διάχυτη, αλλά δεν λειτουργεί απλώς ως αισθητικό στοιχείο. Αποτελεί μέρος της ίδιας της αφήγησης.
Μετά το εισαγωγικό ”Cantus Viatoris”, το ”Gloria Regni” μοιάζει με ένα ακόμη κομμάτι ενός μεγαλύτερου παζλ, μιας ιστορίας που δεν αποκαλύπτεται μονομιάς αλλά ξετυλίγεται σταδιακά, κεφάλαιο με το κεφάλαιο εμβαθύνοντας ακόμη περισσότερο στη μεσαιωνική, ομιχλώδη ατμόσφαιρα που χτίζει ο δημιουργός και προετοιμάζει το έδαφος για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν στο ”Sub Umbra Regni”.
Και αν αυτό είναι μόνο το δεύτερο κεφάλαιο, τότε η ιστορία φαίνεται πως μόλις άρχισε να ξετυλίγεται.
