Οι Hummings είναι ένα πενταμελές psychedelic folk-rock σχήμα με έδρα την Αθήνα. Ξεκίνησαν να δημιουργούν το δικό τους υλικό το 2022 και συνδυάζουν στοιχεία από folk/ethnic με ψυχεδελικά, progressive και rock στοιχεία, βασιζόμενοι πολύ στον αυτοσχεδιασμό.
Από τις πρώτες νότες του “A Place Where They Bloom”, με το γλυκύτατο, γεμάτο παλμό, ορχηστρικό “Wyrd Monan”, μπορεί κάποιος να αντιληφθεί ότι το συγκρότημα είναι υποδειγματικά δεμένο, καλοκουρδισμένο και εκτελεστικά άρτιο, χωρίς αυτό να μειώνει τίποτε από τη συναισθηματική εκφραστικότητα.
Το “Dağdan Gelip” που ακολουθεί έχει σαφές ethnic αποτύπωμα, και μπλέκει από βαλκανικούς ήχους μέχρι νοτιοαμερικάνικες χροιές πνευστών – πανέξυπνη η χρήση της τούρκικης παροιμίας, «Dağdan gelip bağdakini kovmak» στον τίτλο, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «κατέβηκαν αυτοί απ’ τα βουνά να διώξουν εκείνους στ’ αμπέλια», για να κατακρίνει την αναγκαστική εξώθηση των μεταναστών και των προσφύγων σε ένα περιβάλλον που δεν επιθυμούν πραγματικά αλλά υποχρεούνται να προσαρμοστούν μέσα του με κάθε κόστος.
Αισθαντική η συμβολή του Alexandros Vafeiadis στο spoken word.
«They came from their concrete gardens
To drive us out of the mountains»
Ακολουθεί ένα πιο jazz/folk τραγούδι, το “Glass And The Roll” με υπέροχη αλλαγή στο μέσο του και καταπληκτικά φωνητικά από την Vasiliki Asimakopoulou, η ερμηνεία της οποίας λάμπει σε ολόκληρο το άλμπουμ.
Άλλη μία έκπληξη στο δεύτερο μισό της σύνθεσης έχουμε και στο ιδιαίτερο, περίτεχνο, “Twelve Storms” που ξεδιπλώνει υπνωτικές μελωδικές γραμμές με έναν εξαίσιο ρυθμικό κορμό ώσπου οι κιθάρες του Jason Tsourelis και το φλάουτο της Myrto Mari ξεχύνονται δυναμικά, μεταμορφώνοντας εντελώς το ηχοτοπίο.
Ένα σύντομο, υπερβατικό noise κομμάτι που δεν διαρκεί ούτε καν ένα λεπτό αρκεί για να πείσει για τον τίτλο του – το “Between Worlds” είναι μια πύλη που μας περνά στο ορεινό λαβύρινθο των Άνδεων όπου ακούμε το “Q’enqo”, κομμάτι με το οποίο παρασυρόμαστε σε χορευτικές, δαιδαλώδεις περιδινήσεις μιας folk indie/prog πανδαισίας.
Επόμενο είναι ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια του άλμπουμ, το “Sheperd”, το οποίο κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον, περνώντας στο δεύτερο μέρος του tracklist – με το μαγικό σαξόφωνο του Miguel Navarro σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Τα κρουστά από τους Nikos Visvikis (τύμπανα) και Kostantinos Zafeiropoulos (τζέμπε) κάνουν θαύματα και μαζί με τον Odysseas Psarras στο μπάσο και τα εφφέ, την Pauline Zina στο κοντραμπάσο δίνουν ρυθμικό κορμό για σεμινάριο.
Άλλο ένα σύντομο ορχηστρικό ιντερλούδιο, το “Ishappanyryl”, μάς οδηγεί στο “Lullaby”, όπου πραγματικά δεν ήξερα τί να πρωτοθαυμάσω – τα φωνητικά, το ασύλληπτο πάντρεμα groove και μελωδίας, την εκτέλεση, το παίξιμο, την έμπνευση ή τελικά, το εξαίσιο συνολικό αποτέλεσμα;
Η αυλαία πέφτει με το ομότιτλο “A Place Where They Bloom”, το οποίο λάτρεψα!
Οι Hummings διάλεξαν ένα πραγματικά συναρπαστικό κομμάτι για να ολοκληρώσουν μαεστρικά αυτό το καταπληκτικό άλμπουμ όπου πιασάρικα hooks και υπερβολές περιττεύουν, η παραδοσιακή μουσική συναντά πολύμορφα την jazz και το psych/prog και το αγνό, αστείρευτο ταλέντο ξεχειλίζει. Κάθε λεπτομέρεια στο tracklist του “A Place Where They Bloom” αξίζει προσοχής, τα διάφορα μουσικά μοτίβα και οι εκφραστικές φόρμες εκδηλώνονται με εξαίσιο, οργανικό τρόπο, δίχως να κουράζουν καθόλου, η επίδειξη τεχνικής θυσιάζεται για τη δημιουργία μιας ανεπανάληπτης ατμόσφαιρας και το τελικό σύνολο είναι πραγματικά υπέροχο!
Και συμπληρώνεται άριστα, με τo πανέμορφο art του Odysseas Psarras.
Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να απορώ:
Πώς γίνεται ένα τέτοιο διαμάντι να μένει χωρίς έκδοση φυσικού φορμά;
Και δεν υπονοώ αυτοχρηματοδότηση. Εννοώ, ξεκάθαρα, την αφύπνιση του ενστίκτου και την εγρήγορση κάποιου υπευθύνου σε μια εταιρία, ικανού να αναγνωρίσει το σπουδαίο υλικό αυτού του άλμπουμ.
Το “A Place Where They Bloom” κυκλοφόρησε ανεξάρτητο, ψηφιακά, στις 21 Ιουνίου.
