Δεν θα μπορούσε να επιλεχθεί τίτλος πιο κατάλληλος για το τέταρτο δισκογραφικό πόνημα των Σουηδών neo / crossover progsters, Hällas. Στην κυριολεξία εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα δημιούργημα το οποίο χαρακτηρίζεται από έναν πλουραλισμό επιρροών και τάσεων:
Έναν πλουραλισμό που εν τέλη σχηματοποιεί ένα άρτια ισορροπημένο αποτέλεσμα το οποίο φέρει την προσωπική σφραγίδα της μπάντας, μιας σφραγίδας που δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα απόλυτο καλλιτεχνικό statement που μας αποκαλύπτει με αμεσότητα σχεδόν αφοπλιστική την τέρψη της λαχτάρας για δημιουργία: Ένα “Panorama”, ήχων, μελωδιών, αινιγμάτων, άγνωστων – γνωστών χρωμάτων και ανακλάσεων που ανοίγουν τις πόρτες της ψυχής, του πομπού και του δέκτη.
Ας γίνουμε λοιπόν λίγο πιο συγκεκριμένοι και ας σημειώσουμε πως στο υλικό του παρόντος δίσκου η μπάντα ανοίγει την ομπρέλα των επιρροών της έχοντας ως βάση την “λαμπερή” περίοδο των Yes -από το “Relayer” μέχρι και το “Drama”– αλλά και την πιο φουτουριστική 80ς περίοδο των Rush –“Signals, “Grace Under Pressure”, “Power Windows”-.
Από εκεί και πέρα η βεντάλια ανοίγει και ο ακροατής καλείται να ανακαλύψει ένα σωρό μικρά θαύματα που δίνουν ζωή σε κάθε ψηφίδα του Hällas ηχοχρώματος: Από γενναίες δόσεις progressive folk λυρισμού μέχρι πομπώδης αναφορές στην πραγματική 70ς επική στόφα και την συμφωνική prog υπεροχή. Αν το “The Castle” των Apocalypse από το Chicago ή τα “A Time Before This” & “Beyond the Outer Mirr” των Βρετανών Julian’s Treatment & Julian Jay Savarin έχουν καταγράψει σοβαρό αριθμό ωρών στα ακούσματα σου, τότε θα ανακαλύψεις και εσύ ακούγοντας τούτο το μικρό αριστούργημα του σήμερα, αυτήν την υπόγεια σύνδεση που μας αποδεικνύει πως η μουσική είναι ικανή να καταργήσει τα όρια του χρόνου και να δράσει ως μια πανανθρώπινη γλώσσα με κοινά σημεία αναφοράς μέσα στις εποχές:
Σημεία αναφοράς που ο ακροατής καλείται να ανακαλύψει με το αισθητήριο μιας λαχτάρας σχεδόν παιδικής αλλά και ταυτόχρονα να τα αντιληφθεί με αυτήν την ωριμότητα που λειαίνει τις άκρες του ραντάρ όσων αναζητούν. Πιστέψτε με, οι ίδιες ακριβώς διαδικασίες λαμβάνουν χώρα στην ψυχή και το μυαλό των δημιουργών που το σύμπαν τους προικίζει με την χάρη να μας προσφέρουν ΤΕΤΟΙΑ μουσική. Για αυτό και μπάντες σαν τους Hällas δεν παγιδεύονται σε κανένα στεγανό. Η ίδια η δημιουργία τους απελευθερώνει.
Όλα τα παραπάνω παραπείθονται στην πιο συναρπαστικά ώριμη σύνθεση που μας έχει δώσει ως τώρα η μπάντα, στο απόλυτο peak όλης της δισκογραφίας τους, το οποίο με θριαμβευτική σιγουριά τοποθετείται στον δίσκο ως opener: Φυσικά και αναφέρομαι στο “Above the Continuum”.
Το έχω αναφέρει και στο παρελθόν -και ας το καταγράψω επιτέλους τώρα- πως οι Σουηδοί με μαεστρία μοναδική χρησιμοποιούν τις πιο βατές και mainstream επιρροές τους ως δούρειο ίππο. Σαν μια πύλη εισαγωγής στο σύμπαν τους. Έτσι σε κομμάτια όπως το πρώτο single του δίσκου (“The Emissary”) ή στο“Face of an Angel” (δεύτερο single) αλλά και στην πιανάτη μπαλάντα “Bestiaus” θα συναντήσετε από το μεγαλείο των Abba μέχρι τον κοσμικό ρομαντισμό των ELO του “Time” και των Barclay James Harvest του “Gone to Earth”. Είναι το απόσταγμα μιας μαγικής εποχής -mid / late 70s – early 80s- που το ηλεκτρικό έσμιγε με το ηλεκτρονικό. Πόσο όμορφα το επαναφέρουν αυτό το πάντρεμα οι Hällas του σήμερα, χαρίζοντας μας τραγούδια που θα τα βάλουμε δίπλα στα classics της συγκεκριμένης περιόδου.
Με το “At the Summit” η μπάντα μας δίνει μια επιπλέον γερή δόση ηλεκτρισμένου επικού παραμυθιού με τις κιθάρες μπροστά, καθρεφτίζοντας τις αφετηρίες των προηγούμενων δίσκων τους και οδηγώντας μας σε έναν θαυμαστό neo-prog επίλογο. Όλα τα παραπάνω θα τα συναντήσεις πολλές φορές μέσα στο άλμπουμ αλλά πως να το κάνουμε βρε παιδί μου, στο “Panorama” κυριαρχεί μια πιο φουτουριστική ενορχήστρωση και μας αρέσει πολύ αυτό (μην αρχίσετε τη γκρίνια οι μεταλλάδες το άλμπουμ έχει κιθάρες για 10 ζωές και καλπάζοντα θέματα που θα σας θυμίσουν ότι δεν αγοράσατε τα άλμπουμ των Wishbone Ash μόνο επειδή τους άκουγε ο Harris).
Ας γράψω και δύο λόγια για την απολύτως ισορροπημένη παραγωγή του άλμπουμ που δίνει χώρο τόσο στα αναλογικά synths όσο και σε κάθε όργανο ξεχωριστά δημιουργώντας ένα ηχητικό σύνολο πολύ προσιτό στον ακροατή.
Να σημειωθεί πως το “Panorama” είναι το πρώτο άλμπουμ με το νέο line up των Σουηδών. Ήδη από τον Αύγουστο του 2023 είχαμε μάθει για την αποχώρηση του Alexander Moraitis (κιθάρα) και την αντικατάστασή του από τον Rickard Swahn. Η τρέχουσα πενταμελής σύνθεση του σχήματος μετρά λοιπόν δυόμισι χρόνια συνύπαρξης: Tommy Alexandersson (φωνητικά, μπάσο), Rickard Swahn (κιθάρα), Marcus Petersson (κιθάρα), Nicklas Malmqvist (πλήκτρα) και Kasper Eriksson (τύμπανα), όλοι συμβάλουν στο τέταρτο ηλεκτρικό κόσμημα της μπάντας.
Κλείνω εδώ γιατί θα γράψω άλλο τόσο και θα βαριέστε να διαβάσετε. Κλείνω λέγοντας πως το “Panorama” είναι ένα συγκινητικό, ονειρικό αστρικό ταξίδι που σε καλεί να το ζήσεις. Η καρδιά μου σκίρτησε πραγματικά ακούγοντας τούτο τον δίσκο, όπως τότε που άκουσα για πρώτη φορά το άλμπουμ που με έβαλε σε όλο αυτό το σύμπαν, το “Power and the Passion” των Eloy -καθόλου τυχαίο το connection έτσι δεν είναι;-. Είμαι χαρούμενος που υπάρχουν οι Hällas και που αξιώνομαι να ζω και εγώ την ακμή τους και να γεύομαι τα πολύτιμα δώρα τους.
Είμαι σίγουρος πως αυτόν τον Ιούλη στο Golden R. Festival, θα ζήσω τη πιο έντονη και συγκινητική συναυλιακή εμπειρία της ζωής μου. Φυσικά και έρχονται, ακόμα δεν το πήρατε χαμπάρι;
