29/08/2025, ο καιρός αίθριος, με ανέμους για τους οποίους θα αναφερθώ παρακάτω, ήρθε η στιγμή να γιορτάσουμε το τέλος μιας συναυλιακής σεζόν και ταυτόχρονα να δώσουμε το εναρκτήριο λάκτισμα για την αρχή της επόμενης….
Έτσι αντιλαμβάνομαι το Golden R Festival, μια πραγματική γιορτή και μια διοργάνωση που έχει θέσει τον πήχη ψηλά και κάθε χρόνο εξελίσσεται και βελτιώνεται ατενίζοντας το μέλλον!
Μπαίνοντας στον χώρο εύκολα διαπίστωσα την βελτίωση που δέχθηκε η χωροταξία του festival, το Merch δεσπόζει πλησίον της σκηνής, πιο πλούσιο από ποτέ, με την σκηνή την ίδια να έχει στηθεί κατά κάτι προς τα αριστερά όπως την βλέπουμε, ενώ αρκετά stands έχουν προστεθεί δίπλα στους χώρους εστίασης.
Στα της μουσικής λοιπόν και οι Braveride ειχαν τον δύσκολο ρόλο να ανοίξουν το festival. Εκεί κάπου στις πέντε και τέταρτο ενας καυτός άνεμος φύσηξε και η μπάντα ξεκίνησε να σαρώνει…. Λίβας λοιπόν φυσούσε, και ο συνονόματος του ανέμου Mike, έδεσε άψογα με την μπάντα, δίνοντας μια εξαιρετική παράσταση ξεδιπλώνοντας το φωνητικό του ταλέντο. Να σημειώσω οτι και στα τύμπανα υπήρχε αλλαγή. Με τον Γιώργο, Dino Σταμογλου να κάθεται πίσω από το Κιτ. Η μουσική των Braveride είναι ιδιαίτερα απαιτητική, με τρελά μετρήματα, αλλά η μπάντα ήταν άψογα προετοιμασμένη και με περίσσιο τσαμπουκά κέρδισε τις εντυπώσεις!
Στην συνέχεια η σκηνή κατακτήθηκε κυριολεκτικά από τους Speedrush. Οι κιθάρες πήραν φωτιά, οι ταχύτητες ανέβηκαν και η μπάντα έδωσε ενα ρεσιτάλ άρτιου παιξίματος, παίζοντας υλικό από τις δυο full length κυκλοφορίες. Δεν ηταν λίγες οι φορές που έπιασα τον εαυτό μου να χαζεύει τα δεξιά χέρια των axemen Νίκου Παλικαρά και Τάσου Παπαδόπουλου, συνεπαρμένος απο την στιβαρότητα και την έμμετρη βαναυσότητα που χειρίζονταν τα όργανα τους! Εξαιρετική εμφάνιση.
Η συνέχεια μας επιφύλαξε μια ιδιαίτερα ευχάριστη έκπληξη αφου στην σκηνή ανέβηκε ο Θρυλικός Mutilator, όπου μαζί με τον Βασίλη Σταυριανίδη (Yothiria, Ignomonous) στα τύμπανα, τον Χρήστο Κοσμίδη(Ignominous) κιθάρα και φωνητικά και τον φοβερό και τρομερό Ιορδάνη Σιδηρόπουλο τζάμαραν σε αγαπημένες, Rock, heavy και ακραίες συνθέσεις ανεβάζοντας την διάθεση στο ζενίθ. Από κοντά ο Ορέστης Οικονομόπουλος (Order Of The Ebon Hand, Yothiria) στα φωνητικά αλλά και ο Μάριος Ηλιόπουλος ( δεν χρειάζεται αναφορά της μπάντας του) που ανέβηκε στην σκηνή και ερμήνευσε το Enter Sandman κερδίζοντας τις εντυπώσεις. Έτσι για περίπου 40 λεπτά γίναμε μάρτυρες μιας σύμπραξης όπου οι Celtic Frost συνάντησαν τους Uriah Heep κερδίζοντας το χειροκρότημα και την αγάπη του κοινού.
Λίγο πριν το τέλος οι Iron Savior έδωσαν μια άρτια παράσταση! Η μπάντα ήταν πραγματικά αψεγάδιαστη κουβαλώντας χρονιά εμπειρίας. Κάλυψαν αρκετά μεγάλο μέρος της δισκογραφίας τους. Τις εντυπώσεις κέρδισε ο υπέρτατος ύμνος Heavy Metal Never Dies, αλλά η έκπληξη ήρθε με το κλείσιμο όταν ερμήνευσαν το μοναδικό έπος Atlantis Falling από το debut album τους.
Και αν μέχρι εδώ όλα κύλησαν υπέροχα, το τέλος της βραδιάς μας βρήκε να μαζεύουμε τα σαγόνια μας απο το πάτωμα, με την εκπληκτική εμφάνιση του Fabio Lione και των Dawn of Victory. Πλαισιωμένος από ένα σύνολο εξαιρετικών μουσικών, απέδωσε άψογα τα έπη της χρυσής εποχής των Rhapsody. Ακούσαμε όλα όσα θα θέλαμε να ακούσουμε, από το εναρκτήριο Dawn of Victory, το μοναδικό Unholy War cry, το προσωπικά αγαπημένο Vilage of Dwarves που με ξάφνιασε ευχάριστα, μέχρι το δεκατριάλεπτο έπος Symphony of Enchanted Lands. Ο Fabio απέδωσε φόρο τιμής στον τεράστιο Christopher Lee , ενω οταν ερμήνευσε το Lamentο Eroiko, ολο το φεστιβάλ σταμάτησε να αναπνέει, ο άνεμος σταμάτησε να φυσάει και κάθε θόρυβος κόπασε για μα μη διαταραχτεί η μεγαλειώδεις ερμηνεία του Fabio Leone. Κάθε προσδοκία, οχι απλά ξεπεράστηκε, αλλά θα τολμήσω να πω ότι ελάχιστες φορές στη μικρή συναυλιακή μου ζωή έχω βρεθεί μπροστά σε τέτοια μεγαλειώδη φωνή!
Πριν κλείσω οφείλω να αναφέρω ότι το Golden R Festival συνεχίζει να προσφέρει μια υψηλής ποιότητας ηχητική εμπειρία , με τον ήχο να στέκεται ψηλά, δυνατά και σταθερά….
Πάμε για την δεύτερη μέρα όπου θα μαυρίσει Η ψυχούλα μας!
Φώτο – Έλενα Βασιλάκη:
