Οι Enola Grave είναι μια νέα heavy metal μπάντα από τον Βόλο, ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2025, όταν ο κιθαρίστας Stathis Despot επανενώθηκε με τον παλιό φίλο και συνεργάτη του, τον τραγουδιστή Jim Katsas. Σύντομα προστέθηκαν ο κιθαρίστας Chris Panagiotopoulos, ο μπασίστας Nik Kalles και ο ντράμερ Stathis Nasios.
Η μπάντα επιστρατεύει δοκιμασμένες και με αντοχή στο χρόνο φόρμουλες για να παράξει ένα εξαιρετικό δείγμα άκρως αναγνωρίσιμου μελωδικού heavy metal:
Στο σύνολο του το κομμάτι μου θύμισε αρκετά Judas Priest -και θα εστιάσω στην 80ς περίοδο μετά το British Steel– κυρίως εξαιτίας του φουτουριστικού touch που έχει σε μεγάλο βαθμό το “Menace from the Sky” -κυρίως λόγω των πλήκτρων-.
Η βάση παραμένει το κλασσικό heavy metal με το εναρκτήριο riff να μη σε αφήνει να αμφιβάλεις ούτε λεπτό. Η πομπώδης προσέγγιση στο αρκετά απλωμένο από άποψη μελωδιών ρεφρέν δημιουργεί ένα οξύμωρο σχήμα αντίθεσης – συνοχής που με κέρδισε.
Και εκεί που λες “I have been there και καλά περνάω” σκάει η φωνάρα και σου δίνει να καταλάβεις πως η μπάντα δεν αστειεύεται. Χροιά, range αλλά και μελωδίες, μας δίνουν το πιο δυνατό feature των Enola Grave κατά την ταπεινή μου γνώμη.
Όμορφο solo part με κιθάρα και πλήκτρα, το οποίο συμπληρώνει το μέχρι στιγμής καλοστημένο puzzle.
Κάπου εδώ φυσικά να σημειώσω πως όλα τα παραπάνω η μπάντα τα χρησιμοποιεί για να ντύσει μουσικά το science fiction concept που αποτελεί το θεματολογικό κέντρο βάρους στο “Menace from the Sky”. Το σχήμα έχει κάνει γνωστές τις προθέσεις του όταν αναφέρει πως: “Έτσι γεννήθηκαν οι Enola Grave – πέντε μουσικοί που μοιράζονται το ίδιο όραμα: να ενώσουν το μελωδικό metal με κινηματογραφική θεατρικότητα, υπαρξιακή φιλοσοφία και μια αισθητική που ισορροπεί ανάμεσα στο vintage και το σύγχρονο.”.
Και κάπως έτσι οδηγούμαστε στο lyric video για να συνειδητοποιήσουμε πως όλα κατά κάποιο τρόπο συνδέονται μεταξύ τους. Δώσε βάση για παράδειγμα στην εισαγωγή με την απόπειρα ταυτοποίησης των ΑΤΙΑ και το σχεδόν σαστισμένο “They are not here to talk” του πιλότου. Κάνε focus στην πορεία των εχθρικών σκαφών προς τη γη ενώ έχει “σκάσει” το εναρκτήριο riff και ξεκίνα να βιώνεις διαφορετικά το κομμάτι.
Όπως δείχνουν τα πράγματα και αν κρίνω και από την συνολική ενορχήστρωση του κομματιού, διαβάζοντας και πάλι το statement της μπάντας, η μουσική των Grave θα καλείται να υπηρετήσει και ένα οπτικό γίγνεσθαι. το οποίο με τη σειρά του θα μεγιστοποιεί την δυναμική της μουσικής. Ενδιαφέρον. Και σίγουρα ένα σκαλί παραπάνω από το τυπικό “κάνω ένα lyric video γιατί ζούμε στην εποχή του youtube”.
Τα πάντα έχουν θετικό πρόσημο εδώ. Και το κομμάτι έχει παίξει ήδη καμιά δεκαριά repeats. Καλό σημάδι. Επενδύστε και εσείς άφοβα. Υπάρχει χώρος για λίγο ακόμα καλό heavy metal πριν μας τη πέσουν με τα σκάφη τους.
