Ο Βασίλης Κακαφίκας επιστρέφει με τους Endocosmos για να ανοίξει μια δίοδο προς έναν κόσμο που δεν ανήκει ούτε στη σάρκα ούτε στο όνειρο, αλλά σε μια ενδιάμεση, σκοτεινή διάσταση όπου οι σκέψεις αποκτούν μορφή και η πραγματικότητα παραμορφώνεται. Το ”Exocosmos” δεν είναι απλώς ένα άλμπουμ – είναι ένας διάδρομος μετάβασης από τον Ενδόκοσμο στον Εξώκοσμο, μία μυστικιστική διαδρομή που αποτυπώνεται μέσα από ωμή black/death ενέργεια και έντονα ατμοσφαιρικά ρεύματα.
Παρότι μιλάμε για one-man project, ο δίσκος δεν δίνει ποτέ την εντύπωση μοναχικής δημιουργίας. Αντίθετα, οι συνθέσεις μοιάζουν σαν να ξεπηδούν από ολόκληρο σύμπαν. Από το εισαγωγικό ”Adjustment”, ο ακροατής ρίχνεται κατευθείαν σε μια ηχητική δίνη που ισορροπεί ανάμεσα στο black metal της παλιάς σχολής και σε πιο σύγχρονες death επιρροές. Ο ήχος θυμίζει ξεκάθαρα τη δεκαετία του ’90, αλλά χωρίς να αναμασά μνήμες – ο Κακαφίκας τις μετατρέπει σε δικό του, αναγνωρίσιμο DNA.
Τα ”Morbid Dreamer” και ”Colorless Demons”, με τη συμμετοχή της Sofia Frasz – είτε φωνητικά είτε με απαγγελία ελληνικών στίχων – προσθέτουν μια τελετουργική, μυσταγωγική διάσταση. Στα ”With Eyes Of Dragon” και ”As The Light Becomes Dim”, το riffing ανοίγει ρωγμές φωτός μέσα στο μαύρο περίβλημα, με melodic death αποχρώσεις που γλυκαίνουν στιγμιαία το κρύο. Το ορχηστρικό ”Mesoteric Cocoon” λειτουργεί σαν σκοτεινή ανάσα πριν την κάθοδο στα πιο βίαια και απειλητικά κομμάτια όπως το ”Stairway To Grimness” και το ”Trapped In Hell For All Eternity”.
Το πιο δυνατό σημείο, όμως, δεν βρίσκεται μόνο στη μουσική, αλλά στο concept. Ο ”Εξώκοσμος” διαβάζεται ως έξοδος από το ασφαλές άδυτο του εσωτερικού μας σύμπαντος προς έναν κόσμο που απαιτεί αποκάλυψη και εξωτερίκευση. Στον πυρήνα του άλμπουμ βρίσκεται η ιδέα του ανθρώπου ως πύλης: το σώμα και το μυαλό λειτουργούν σαν πέρασμα ανάμεσα σε ό,τι βλέπεται και σε ό,τι βιώνεται μόνο μέσα μας.
Με λίγα λόγια, το ”Exocosmos” είναι ένα από εκείνα τα έργα που δεν πατάνε απλώς πάνω σε είδη. Τα διαπερνούν. Το death/black κράτημα, η ελληνική ατμόσφαιρα, οι μελωδικές εκλάμψεις και το βαθύ πνευματικό υπόβαθρο συνθέτουν ένα δίσκο ώριμο, σκοτεινό και απολύτως προσωπικό. Μία εξόρμηση στο άγνωστο που αξίζει να τη ζήσεις από την αρχή μέχρι το τέλος.
