Οι Dury Dava είναι μια μπάντα που δημιουργεί μια ιδιαίτερη μουσική πραγματικότητα και μετράει ήδη μια δεκαετία πορείας στην ανεξάρτητη ελληνική σκηνή.
Τον Μάιο του 2019, το πενταμελές συγκρότημα από την Αθήνα κυκλοφόρησε το ομώνυμο ντεμπούτο του, ξεκινώντας ταυτόχρονα την συνεργασία με την Inner Ear Records. Το δεύτερο άλμπουμ τους, “Deluxe” ήρθε τρία χρόνια μετά, τον Απρίλιο του 2022.
Ο τρίτος δίσκος τους ονομάζεται “ΔΕΠΥ” και συνεχίζει την σουρεαλιστική και ταυτόχρονα καυστική ethnic/punk πανδαισία που με τόση προκλητική δεινότητα προσφέρουν οι Dury Dava.
Περιλαμβάνει εννιά κομμάτια, τα οποία δημιουργήθηκαν μέσα σε διαφορετικούς χωροχρόνους και ποικίλες συνθήκες αλλά ενοποιήθηκαν σε ένα σύνολο μετά την ευρωπαϊκή περιοδεία της μπάντας, στα τέλη του 2023. Ηχογραφήθηκαν ζωντανά τον Δεκέμβριο εκείνης της χρονιάς και συνέχισαν να διαμορφώνονται για αρκετό καιρό.
Το αποτέλεσμα είναι αυτό που όσοι είναι ήδη εξοικειωμένοι με τον ήχο των Dury Dava, αγαπάνε – και δεν θα προδοθούν, ούτε στο ελάχιστο, με το “ΔΕΠΥ”, που παραμένει ένα πιστό στο ύφος της μπάντας άλμπουμ: μια χαοτική, πονετικά ειλικρινής περιπέτεια, γεμάτη απρόβλεπτες εκπλήξεις!
Η μουσική των Dury Dava δεν φλερτάρει με ταμπέλες. Γι’ αυτό και προσωπικά θα ξεκινήσω την προσέγγιση της ταυτότητας του γκρουπ από τους στίχους. Γραμμένοι στα ελληνικά, ωμοί όσο και αληθινοί, επώδυνοι, ανατρεπτικοί, συνιστούν νοηματικές μικρο-επαναστάσεις με περίσσιο αυτοσαρκασμό και απροκάλυπτη ασυμβατότητα με τη μιζέρια του μικροαστισμού και την ασφυξία που αυτός προκαλεί.
Στο “Άλλο Γι’ Άλλο”, το πρώτο single του δίσκου κι ένα από τα τραγούδια που ξεχώρισα, ακούμε:
«Η καρδούλα, το συκώτι και τα σπλάχνα θέλουνε καλό γιατρό…
Κοκορέτσι κι αν σου φέξει το πνευμόνι θα ιδρώσει τ’ άντερο»
Τέτοια αποδόμηση των ερωτικών αναφορών στην ανατομία του ανθρωπίνου σώματος, τέτοια μίξη φολκλορικού εορταστικού μακελειού με ψυχεδελική υπερβατική διάθεση, δεν μπορεί παρά να προκαλέσει μια αμήχανη διασκεδαστική ευφορία!
Μέγα μπράβο από μένα στον Δημήτρη Κούλογλου, ο οποίος, φυσικά, δεν γράφει απλά τους στίχους αλλά με τα φωνητικά του, όλη τη θεατρινίστικη μα αυθεντικότατη ερμηνεία του, τούς μετουσιώνει σε αυτό που η μπάντα υπηρετεί – έναν όμορφο αχταρμά που πολεμά το βόλεμα του κομφορμισμού και απαγορεύει την εφησυχασμό.
Περνώντας στη μουσική, απολαμβάνουμε από βρετανική post-punk διάθεση και ’60s ψυχεδέλεια μέχρι γερμανική krautrock και punk, καθώς και όλα τα χαρακτηριστικά, οικεία ethnic στοιχεία από τις ελληνοτουρκικές μουσικές παραδόσεις.
Το άλμπουμ ανοίγει ιδανικά το “Ο Πίπης (Φτάνει Πια)”, ένα αγανακτισμένο καλωσόρισμα που καλεί σε εγρήγορση και δράση, η οποία ξεσπά σε όλο το μεγαλείο της με το γρήγορο και ρυθμικότατο “Σκατζοχοιράδα”. Ακολουθεί το “Τα Δάχτυλα Των Ποδιών”, δεύτερο single του δίσκου, με μια απολαυστική ατμόσφαιρα ψυχεδελικής ειρωνείας. Το πόσο εύκολα και αβίαστα κυλάνε περισσότερα από οκτώ λεπτά της διάρκειας του “Άλλο Γι’ Άλλο” είναι η τρανή απόδειξη της trip μαεστρίας των Dury Dava. Συνεχίζει το δεύτερο μεγαλύτερο τραγούδι του άλμπουμ, “Λέσι”, που παντρεύει τη σύγχρονη punk με ένα πανδαιμόνιο πνευστών και κρουστών, χαρίζοντας ίσως την καλύτερη ερμηνεία στα φωνητικά στο άλμπουμ. Οι ρυθμοί πέφτουν στο “Ο Τρύπιος Κουβάς” και λίγο πριν το τέλος, έρχεται το ιδιότροπο instrumental “Μπανάνα”. Καταπληκτικό τραγούδι, το νευρωτικό “Ζούπα Κι Άλλο” με τα υπέροχα πλήκτρα και το εκστατικό τελείωμα, ενώ το κλείσιμο του δίσκου ανήκει στο “Τρίτη Μορφή”, άλλο ένα instrumental κομμάτι – η μόνη ένστασή μου στο tracklist, θεωρώ ότι θα ήταν ίσως προτιμότερο να αφεθούμε σε κάτι πιο δυναμικό για το τέλος.
Το line-up παραμένει σταθερό και σε τούτη την τρίτη κυκλοφορία των Dury Dava, οι οποίοι είναι ο Γιωργής Καρράς (ηλεκτρική κιθάρα), Δημήτρης Κούλογλου (φωνητικά, ηλεκτρική κιθάρα), Ηλίας Λιβιεράτος (τύμπανα, κρουστά), Κάρολος Μπεράχας (μπάσο, synth, φωνητικά) και Δημήτρης Πρόκος (κλαρινέτο, synth, ζουρνάς).
Τα όμορφα γραφιστικά ανήκουν στην Κατερίνα Καραλή (φωτογραφία εξωφύλλου από τον Γιωργή Καρρά και Δημήτρη Κούλογλου).
Το “ΔΕΠΥ” κυκλοφόρησε στις 7 Νοεμβρίου σε LP από την Inner Ear Records.
