Με αφορμή τις επερχόμενες συναυλίες των Ολλανδών REINKAOS, του απόλυτου DISSECTION tribute band, ο Γιώργος Τσιότσιος γράφει για το μεγαλείο του “Storm of the Light’s Bane”. Ενός άλμπουμ ορόσημο για το black metal.
“Storm of the Light’s Bane”
Το τελευταίο ταξίδι του Θεριστή των Ψυχών
Ο δίσκος που δημιούργησε μια ολόκληρη σχολή στο μελωδικό black metal
“Ο άνεμος ούρλιαζε και ο ήχος του ήταν ο ήχος των κραυγών χιλιάδων ετοιμοθάνατων πάνω από τα αιώνια παγωμένα βουνά.
Μέσα από την παχιά ομίχλη και το ατελείωτο μπλε του λυκόφωτος εμφανίστηκε ο Καβαλάρης.
Μαύρη η μορφή του, μαύρα τα ρούχα του, μαύρο και τ’ άλογό του, το οποίο, καθώς διέσχιζε το παγωμένο τοπίο, χωρίς να αφήνει ούτε μία πατημασιά στο χιόνι.
Στο χέρι του Εκείνος κρατούσε ένα τεράστιο δρεπάνι, όχι για να θερίσει απλώς ζωές, αλλά ολόκληρη τη Δημιουργία. Είχε ξυπνήσει από το αρχαίο του κάλεσμα και τώρα το αίμα της νύχτας έρεε στις παγωμένες φλέβες της Γης.
Η παρουσία του δεν προμήνυε απλώς τον θάνατο. Ήταν ο ίδιος ο Θάνατος που είχε πάρει μορφή και επέστρεφε για να ολοκληρώσει το έργο του.”
Κάπου εκεί, ανάμεσα στην ομίχλη, στο χιόνι και το ατελείωτο λυκόφως, αρχίζει το Storm of the Light’s Bane.
Αν το The Somberlain ήταν η πρώτη μεγάλη Αποκάλυψη του Κόσμου των DISSECTION, το Storm of the Light’s Bane είναι η στιγμή που αυτός ο κόσμος απέκτησε την οριστική του μορφή.
Το δεύτερο άλμπουμ των Σουηδών blacksters, που κυκλοφόρησε το 1995, δεν ξεχωρίζει μονάχα για την τεχνική του αρτιότητα. Είναι σαν η επίκληση στις σκοτεινές δυνάμεις να άνοιξε μια πύλη μέσα από την οποία το συγκρότημα και πάνω απ’ όλα η ψυχή του, η μουσική ιδιοφυΐα που άκουγε στο όνομα Jon Nödtveidt αντλεί κάτι βαθύτερο και πιο δυσοίωνο, διοχετεύοντάς το στη σύνθεση, στην ατμόσφαιρα και κυρίως στον τρόπο με τον οποίο η μελωδία μετατρέπεται σε όχημα του σκοταδιού.
Σε σχέση με το The Somberlain, η μουσική εδώ μοιάζει πιο τραχιά, πιο παγωμένη και περισσότερο αποφασισμένη να σε παρασύρει σε έναν κόσμο από τον οποίο δεν υπάρχει εύκολη επιστροφή. Η παραγωγή παραμένει αρκετά καθαρή ώστε να αναδεικνύει τις κιθάρες, χωρίς όμως να απογυμνώνει τη μουσική από εκείνη την ψυχρή, ομιχλώδη αίσθηση που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της γοητείας της.
Χωρίς να υστερούν σε κανένα σημείο τα υπόλοιπα όργανα, οι κιθάρες έχουν εδώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο, καθώς είναι αυτές που ζωγραφίζουν το τοπίο μέσα στο οποίο κινείται ολόκληρος ο δίσκος. Ένα τοπίο ζοφερό και σκοτεινό, παγωμένο και απειλητικό, αλλά ταυτόχρονα διαβολεμένα θελκτικό, που σε καλεί να το διασχίσεις, γνωρίζοντας πως όσο βαθύτερα εισχωρείς στα μονοπάτια του, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να βρεις τον δρόμο της επιστροφής.
Οι DISSECTION στο Storm of the Light’s Bane καταφέρνουν να κάνουν κάτι που ακόμη και σήμερα δεν είναι εύκολο: να συνδυάσουν την αγριότητα του black metal με εξαιρετικά έντονες και αναγνωρίσιμες μελωδίες, χωρίς όμως η μία πλευρά να ακυρώνει την άλλη. Γιατί οι μελωδίες εδώ δεν λειτουργούν ως διακοσμητικά στοιχεία τοποθετημένα πάνω από ένα ακραίο υπόβαθρο. Είναι οργανικό κομμάτι της ίδιας της σκοτεινής φύσης της μουσικής.
Τραγούδια όπς το Night’s Blood, το Unhallowed, το Where Dead Angels Lie ή το Thorns of Crimson Death, αποτελούν τους απόλυτους ύμνους του μελωδικού black. Όλες όμως οι συνθέσεις είναι γεμάτες riffs που μοιάζουν να υπηρετούν μια μεγαλύτερη αφήγηση, γι’ αυτό το λόγο οι αλλαγές από καταιγιστικές ταχύτητες σε πιο αργά ή ατμοσφαιρικά περάσματα δεν μοιάζουν ποτέ αυθαίρετες.
Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και οι πιο ήρεμες στιγμές δεν προσφέρουν πραγματική ανακούφιση. Αντίθετα, λειτουργούν σαν μικρά ανοίγματα μέσα στην ομίχλη, μέσα από τα οποία το σκοτάδι γίνεται ακόμη πιο έντονο. Ακόμη και οι ακουστικές κιθάρες και τα ατμοσφαιρικά περάσματα δεν απομακρύνουν τον ακροατή από το εφιαλτικό κλίμα του δίσκου, αλλά το ενισχύουν.
Αυτό είναι ένα στοιχείο που κάνει το Storm of the Light’s Bane τόσο ξεχωριστό. Μελαγχολία, οργή, απόγνωση και μια παράξενη αίσθηση μεγαλείου συνυπάρχουν. Σε αυτά τα χαρακτηριστικά ίσως βρίσκεται η απάντηση στο γιατί το άλμπουμ άσκησε τόσο μεγάλη επιρροή.Είναι ένας δίσκος στον οποίο η ομορφιά και ο εφιάλτης συνυπάρχουν. Οι κιθάρες μπορούν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να δημιουργήσουν μια μελωδία σχεδόν ονειρική και αμέσως μετά να τη βυθίσουν μέσα σε ένα παγωμένο, επιθετικό riff.
Οι DISSECTION απέδειξαν ότι το black metal μπορούσε να παραμείνει σκοτεινό, απειλητικό και ακραίο χωρίς να φοβάται τη μελωδία. Το συγκρότημα πήρε στοιχεία που υπήρχαν ήδη σε διαφορετικές μορφές -το black metal, το death metal, τις μελωδικές κιθαριστικές αρμονίες της σουηδικής σκηνής και την κληρονομιά του κλασικού heavy metal- και τα ένωσαν σε ένα αποτέλεσμα που το έκαναν να μοιάζει απολύτως φυσικό.
Το Storm of the Light’s Bane χωρίς να είναι ο πρώτος δίσκος που χρησιμοποίησε τη μελωδία στο black metal, έγινε ένας από τους δίσκους-ορόσημα του μελωδικού black metal. Η επιρροή του υπήρξε τόσο μεγάλη ώστε μετά την κυκλοφορία του δημιουργήθηκε μια ολόκληρη σχολή συγκροτημάτων που άρχιζε να χτίζει πάνω στις ίδιες βασικές αρχές: παγωμένες κιθάρες, επιθετικότητα, σκοτεινή ατμόσφαιρα, αλλά και μελωδίες που μπορούν να μείνουν στο μυαλό. Ακόμη και μουσικοί μεταγενέστερων συγκροτημάτων έχουν αναφερθεί ευθέως στην επιρροή του δίσκου πάνω στον τρόπο με τον οποίο έγραφαν και γράφουν μουσική.
Το παράδοξο είναι ότι, ενώ έχουν περάσει περισσότερα από τριάντα χρόνια από την κυκλοφορία του, το Storm of the Light’s Bane ακούγεται ακόμη φρέσκο! Και αυτό δεν οφείλεται στην τεχνική του, ούτε στην παραγωγή του, οφείλεται κυρίως στην ψυχή των συνθέσεών του καθώς εξακολουθεί να σε κοιτάζει μέσα από το σκοτάδι, με το ίδιο παγωμένο βλέμμα!
“Και τώρα όμως βλέπω τον Καβαλάρη να συνεχίζει να διασχίζει το παγωμένο τοπίο.
Το κατάμαυρο άλογό του καλπάζει ατρόμητο ενώ το δρεπάνι του εξακολουθεί να λάμπει μέσα στο μπλε του λυκόφωτος καθώς σπέρνει τον Όλεθρο στην Ανθρωπότητα.
Και κάθε φορά που οι πρώτες νότες του At the Fathomless Depths ανοίγουν την Πύλη προς αυτόν τον Κόσμο, γίνεται σαφές πως το ταξίδι του Θεριστή δεν τελείωσε ποτέ.”
Η Επιστροφή του Anti-Cosmic Metal
Οι DISSECTION υπήρξαν αναμφισβήτητα ένας από τους πιο επιδραστικούς πυλώνες του παγκόσμιου ακραίου ήχου. Με τρία εμβληματικά άλμπουμ — The Somberlain, Storm of the Light’s Bane και Reinkaos — χάραξαν μια ανεξίτηλη πορεία, παντρεύοντας την παγωμένη ατμόσφαιρα του σουηδικού black metal με την τεχνική οργή και τη μελωδία του death metal.
Οι Ολλανδοί REINKAOS θεωρούνται αυτή τη στιγμή το πιο πιστό και εκρηκτικό tribute act στον κόσμο αφιερωμένο στη μουσική ιδιοφυΐα του Jon Nödtveidt. Με απόλυτο σεβασμό στην αυθεντική ατμόσφαιρα, την τεχνική αρτιότητα και τη σκοτεινή ενέργεια των Dissection, έρχονται στην Ελλάδα για να χαρίσουν στο εγχώριο κοινό ένα setlist-φωτιά, γεμάτο από ύμνους όπως τα “Where Dead Angels Lie”, “Unhallowed”, “Maha Kali” και “Black Dragon”.
