Τι γίνεται όταν μπλέξεις το black metal με τη Θεσσαλονίκη;
Αριστούργημα.
Ίσως ακούγεται υπερβολικό. Όμως υπάρχουν εκείνες οι κυκλοφορίες που, από τις πρώτες ακροάσεις, σε κάνουν να σταματήσεις για λίγο και να σκεφτείς: «Τι θα γίνει επιτέλους με αυτή τη σκηνή;»
Οι Athanatos, η μπάντα από τη Θεσσαλονίκη φτάνει στο πρώτο της ολοκληρωμένο album, ”Tales from the Womb of Elsewhere”, έχοντας προηγουμένως χτίσει σταδιακά το έδαφος μέσα από μια σειρά singles και ένα EP.
Πλέον έχουμε έναν ολοκληρωμένο δίσκο, ο οποίος από την αρχή μέχρι το τέλος δείχνει πως υπάρχει συγκεκριμένη άποψη για το πώς πρέπει να ακούγεται το black metal.
Και εδώ είναι που τα πράγματα αποκτούν ενδιαφέρον.
Οι Athanatos παίρνουν τις ρίζες του παλιού ελληνικού και σκανδιναβικού black metal, τις περνούν μέσα από ένα πιο μελωδικό και ατμοσφαιρικό φίλτρο και δημιουργούν κάτι που ακούγεται ταυτόχρονα παγωμένο, επιθετικό και μυστηριώδες.
Το έχω αναφέρει και σε πρόσφατες συζητήσεις με φίλους και γνωστούς γύρω από τη μουσική και ειδικότερα στο black metal: τα τελευταία χρόνια η ελληνική σκηνή έχει βγάλει κυκλοφορίες που δύσκολα περνούν απαρατήρητες.
Από τη στιγμή που οι ελληνικές μπάντες άρχισαν να συνδυάζουν τις αργόσυρτες κιθάρες με αυτές τις χαρακτηριστικές, σκοτεινές μελωδίες,έχοντας προίκα τα τελευταία χρόνια και καταιγιστικές κυκλοφορίες, η χώρα μας απολαμβάνει την πρωτιά στο είδος.
Μουσικά, ο δίσκος έχει αυτό που προσωπικά θεωρώ απαραίτητο σε ένα καλό black metal album: κιθάρες που έχουν λόγο ύπαρξης. Το tremolo picking δημιουργεί έναν συνεχή, παγωμένο ηχητικό χείμαρρο, πάνω στον οποίο χτίζονται σκοτεινές και υπόγειες μελωδίες. Οι κιθάρες άλλοτε κινούνται αργόσυρτα, αφήνοντας τη μελωδία να αναπνεύσει, και άλλοτε ανεβάζουν ταχύτητα, μετατρέποντας το εκάστοτε κομμάτι σε μια καταιγίδα χωρίς ιδιαίτερη προειδοποίηση. Υπάρχουν riffs που δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκα για να είναι αποτελεσματικά. Χρειάζεται απλώς να βρίσκονται στο σωστό σημείο, τη σωστή στιγμή.
Οι μελωδίες έχουν μια επική και ατμοσφαιρική διάσταση. Τα φωνητικά έρχονται να δέσουν πάνω σε αυτό το ηχητικό τείχος και λειτουργούν όπως πρέπει: επιθετικά και σκοτεινά.
Γιατί στο black metal, ο ήχος είναι το μήνυμα.
Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του ”Tales from the Womb of Elsewhere” είναι πως δεν σου δίνει την αίσθηση ότι ακούς οκτώ ξεχωριστά κομμάτια:
Ακούς ένα σύνολο.
Οι οκτώ συνθέσεις λειτουργούν σαν ένα ενιαίο ταξίδι, με τις ταχύτητες, τις μελωδίες και τις ατμόσφαιρες να αλλάζουν χωρίς να χάνεται η συνοχή.
Κάπου εκεί λες οτι δεν θέλεις να τελειώσει ο δίσκος.
Αυτό, για μένα, είναι ίσως σημαντικότερο από οποιαδήποτε τεχνική ανάλυση.
Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει και στην παραγωγή. Σε ένα είδος όπως το black metal, η παραγωγή μπορεί εύκολα να γίνει παγίδα. Εδώ έχουμε σωστή ηχητική ισορροπία που αναδεικνύει τις μεγάλες στιγμές του άλμπουμ.
Η θεματολογία των Athanatos κινείται γύρω από τον παγανισμό, την αρχαία μυθολογία και τον αποκρυφισμό. Θεματικές που ταιριάζουν απόλυτα σε αυτόν τον ήχο, ειδικά όταν συνοδεύονται από τις σκοτεινές μελωδίες και την ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζουν το album.
Και ίσως εδώ βρίσκεται ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο. Η μπάντα δεν χρειάζεται να φωνάξει ότι είναι ελληνική. Το αφήνει να περάσει μέσα από τη μουσική. Αυτό το σκοτεινό, μελωδικό στοιχείο που έχει γίνει τόσο χαρακτηριστικό της ελληνικής black metal σκηνής βρίσκεται εδώ, αλλά συναντά έναν πιο ψυχρό βόρειο ήχο.
Το ”Tales from the Womb of Elsewhere” είναι το ντεμπούτο album των Athanatos, όμως δεν ακούγεται σαν μπάντα που τώρα ψάχνει να βρει τα πατήματά της.
Υπάρχει κατεύθυνση και κυρίως η αίσθηση ότι πίσω από τις συνθέσεις υπάρχει γνώση των στοιχείων που το έκαναν αυτό που είναι σήμερα.
Η επίσημη πρεμιέρα του album είναι προγραμματισμένη για τις 12 Σεπτεμβρίου, μέσα από τη σταθερά υποστηρικτική παρουσία της Hellenic Metal World, που συνεχίζει να δίνει χώρο και βήμα στην ελληνική metal σκηνή και στις νέες κυκλοφορίες της.
Και οι Athanatos είναι μια από αυτές τις περιπτώσεις που αξίζει να προσέξεις.
