Από τη Θεσσαλονίκη και ενεργοί εδώ και χρόνια στην underground σκηνή, οι A Void Eternal κινούνται σταθερά στον χώρο του doom / gothic metal, χτίζοντας τον ήχο τους πάνω σε θλίψη, βάρος και ατμόσφαιρα. Το ”Poveglia”, το δεύτερο full-length τους μετά από μια πορεία με singles και ένα πρώτο άλμπουμ, είναι το επόμενο βήμα σε μια πορεία μέσα στις σκιές.
Δομημένο σε πέντε κεφάλαια, το άλμπουμ λειτουργεί περισσότερο σαν ενιαία εμπειρία παρά σαν συλλογή κομματιών. Doom metal σφυρηλατημένο στον πόνο, με έντονες gothic στιγμές αλλά και post-metal αποχρώσεις που λειτουργούν ουσιαστικά – σαν μια ομίχλη που απλώνεται πάνω από κάθε σύνθεση. Η μελαγχολία δεν είναι απλά παρούσα, είναι ο πυρήνας σε ένα ταξίδι μέσα από την κατάθλιψη.
Η θεματολογία κινείται σταθερά γύρω από θλίψη, πόνο, απώλεια και φόβο – στοιχεία που αποτελούν και τον βασικό άξονα της ταυτότητάς τους από την αρχή.
Στο ηχητικό κομμάτι, η ισορροπία είναι από τα δυνατά σημεία του δίσκου. Τα brutal φωνητικά ξεσπάνε όταν πρέπει, δίνοντας ένταση χωρίς να κουράζουν, ενώ τα γυναικεία φωνητικά δεν λειτουργούν απλώς σαν αντίθεση – δένουν με τη μελωδία και ενισχύουν την ατμόσφαιρα. Το αποτέλεσμα είναι ένα σύνολο δεμένο, με χαρακτήρα και κατεύθυνση.
Ναι, θα υπάρξουν στιγμές που θα σου θυμίσουν γνώριμα μονοπάτια του ελληνικού doom / gothic ήχου όπως τους On Thorns I Lay και Shattered Hope, αλλά εκεί που πολλοί μένουν στη σύγκριση, το ”Poveglia” δίνει το κάτι παραπάνω και στο τέλος δεν θυμάσαι ποιον σου θύμισε – θυμάσαι πώς σε έκανε να νιώσεις.
Και αυτό είναι που μένει.
Για τους λάτρες του είδους αυτός ο δίσκος δεν θα περάσει απαρατήρητος. Και το πιο πιθανό είναι να επιστρέψεις σε αυτόν.
Όχι από συνήθεια – αλλά γιατί κάτι μέσα σου δεν έκλεισε με την πρώτη ακρόαση.
