Αν με ρωτούσες να σου πω μια μπάντα η οποία δισκογραφεί ασταμάτητα, έχει οργώσει τον κόσμο παίζοντας παντού -και εγώ δεν ξέρω πόσες φορές-, έχει περάσει από 40 κύματα με ουκ ολίγες αλλαγές στο line υp μα όχι μόνο δεν το βάζει κάτω, ή τέλος πάντων δεν δείχνει να πτοείται, αλλά σου δείξει με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία ότι ζει και αναπνέει για το heavy metal, ε αυτοί είναι οι Γερμανοί Rage.
Θα περίμενε κανείς μια μπάντα η οποία κυκλοφορεί το 26ο άλμπουμ της καριέρας της να ακούγεται ακόμα και διεκπεραιωτική ώρες ώρες, οι Γερμανοί όμως έχουν αναμμένες τις μηχανές και παίζουν μπάλα στο φουλ προσφέροντας μας ένα εξαιρετικό άλμπουμ ατόφιας τευτονικής heavy metal δύναμης με thrash και speed αναφορές, όλα καλώς καμωμένα με the Rage way! Και όλο αυτό ενώ η μπάντα μας έχει δώσει μέσα στο 2024 το -διπλό παρακαλώ- “Afterlifelines”.
Από το “Freedom” που είναι και το πρώτο single και βίντεο για το άλμπουμ τα πράγματα δεν μπορούν να γίνουν πιο ξεκάθαρα. Έχουμε εδώ μια σύνθεση με την κλασσική Rage στόφα. Into your face riffing και ο Peavy σε απίστευτη φόρμα. Το κομμάτι μας βάζει για τα καλά στο κλίμα του δίσκου.
Το δεύτερο single του δίσκου είναι μια επαναηχογράφηση του “Straight to Hell”. 24 χρόνια μετά την κυκλοφορία του, ένα από τα trademark κομμάτια για την 00ς περίοδο των Rage έρχεται και πάλι στο προσκήνιο και μας δείχνει και πάλι τα δόντια του. Κυκλοφορεί και σε limited 7″ βινύλιο για τους μερακλήδες εκεί έξω, να το σημειώσω και αυτό και μάλιστα στη δεύτερη πλευρά του θα βρείτε και συμφωνική εκτέλεσε με την Lingua Mortis Orchestra (στο Manitou’s Shoe η πρώτη εκτέλεση στο Manitou’s Canoe η εκτέλεση του 25 οι φίλου του cult κινηματογράφου που αρέσκονται σε ιστορίες με Απάτσι και μπιστολίδι, τα ξέρετε τα details, εγώ επειδή βλέπω μόνο βίντεο με ζωάκια στο youtube τα γράφω αναφορικά).
Γενικά η τριάδα Peavy Wagner (φωνητικά, μπάσο), Jean Bormann (κιθάρα) και Vassilios “Lucky” Maniatopoulos (τύμπανα) μοιάζει να έχει πέσει σε μια απίστευτα δημιουργική δύνη. Το άλμπουμ είναι γεμάτο με τραγούδια δυναμίτες όπως το εναρκτήριο “Innovation”, το “Against the Machine” με την εναρκτήρια riffάρα του και το κολλητικό full Rage ρεφρέν του, το “Find A Way” που παραδίδει μαθήματα κιθαριστικής υπεροχής, αλλά και το “Fire in Your Eyes” που μπαίνει στο best of με τις Rage μπαλάντες, άνετα.
Αξίζει πραγματικά τον κόπο να προσέξει κανείς το όλο development των συνθέσεων για να καταλάβει το πως οι Rage καταφέρνουν φορές φορές να μεσουρανούν μεταξύ του groove που φέρνει σε πρώτο πλάνο ο σημερινός τους ήχος και της κλασικής Rage στόφας. Στο παραπάνω βοηθάει και η δυνατή ογκώδης παραγωγή που βγάζει τα κομμάτια μπροστά και σε καλεί να τα ακούσεις με το volume σε ύψος που θα ενοχλήσει τους γείτονες.
Τον απόλαυσα τον δίσκο: Άμεσος, εμπνευσμένος με κέφι, τσαμπουκά και όλα τα αγαπημένα Rage στοιχεία βαλμένα στο κάδρο σε βαθμό σχεδόν υπερθετικό. Σίγουρα το ίδιο θα συμβεί και με εσάς.
