14 Απριλίου 2026
Featured Reviews

ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΠΡΩΤΟΙ: Bitter Loss – The Futile Dream Of Being (Angry Owl Label Distro)

Αναφέρονται ως thrash/death metal, ο ήχος τους εκτείνεται μέχρι το hardcore, σε κάθε περίπτωση το ντουέτο των Bitter Loss ανήκει στο extreme φάσμα της σκληρής μουσικής και νιώθω λίγο σαν να κλέβω τη δουλειά από τον Γιώργο Ανδρικόπουλο με αυτήν την δισκοπαρουσίαση αλλά μιας και έχω τη χαρά να γνωρίζω και να παρακολουθώ το συγκρότημα από τα πρώτα του βήματα, πήρα το θάρρος και την πρωτοβουλία να γράψω για το ντεμπούτο full-length άλμπουμ τους, The Futile Dream Of Being.

Το πρώτο single κυκλοφόρησε μόλις χτες σε lyric video και πρόκειται για το εξάλεπτο, σκοτεινό έπος με τον τίτλο Family Grave. Ένα εξαιρετικό κομμάτι που δίνει ξεκάθαρα το στίγμα της μπάντας – άγριο, βίαιο και επικίνδυνο metal που ωστόσο απευθύνεται περισσότερο στον σκεπτόμενο παρά στον ερπετικό εγκέφαλο!

Η προηγούμενη δουλειά των Bitter Loss, το “Division 631” ΕΡ, είχε κυκλοφορήσει την Πρωτομαγιά του 2021 σε περιορισμένο αριθμό κασετών από την Angry Owl Records και έπειτα σε ανεξάρτητη έκδοση CD. Ο αριθμός 631 μετρά τα χιλιόμετρα που χωρίζουν την Θεσσαλονίκη και το Ναύπλιο, τις πόλεις που διαμένουν ο Orfeas Kourtidis (Freefall) και ο Fanis Poulas αντίστοιχα – οι δύο συνδημιουργοί του σχήματος.

Πέντε ολόκληρα χρόνια πέρασαν αλλά, επιτέλους, οι Bitter Loss επιστρέφουν και μάλιστα με μια κυκλοφορία που είναι κυριολεκτικά συγκλονιστική – κάντε λίγη υπομονή κι όταν θα την ακούσετε στην ολότητά της, θα με θυμηθείτε!

Ο τίτλος του επερχόμενου δίσκου αποτελεί αναφορά στην ταινία Shame του 1968, ένα δράμα του σπουδαίου Ingmar Bergman που μελετά την ηθική διάβρωση και σταδιακή αποδόμηση της ανθρώπινης υπόστασης μέσα από το πρίσμα της βίας ως γενική συνθήκη διαβίωσης. Με αφετηρία τον κινηματογράφο, οι στίχοι των Bitter Loss πραγματεύονται την κοινωνική σήψη και την υπαρξιακή ματαιότητα. Τα κομμάτια εστιάζουν στην πάλη του ατόμου να διατηρήσει την ταυτότητά του χωρίς να αλλοτριωθεί αλλά και στην αίσθηση αδυναμίας που συχνά συνοδεύει την ανθρώπινη ύπαρξη.

Η μπάντα σχολιάζει σχετικά: «Θα χαρούμε ο κόσμος να ακούσει το “The Futile Dream Of Being” ως μια ενιαία ιστορία και ως τη δική μας προσωπική ματιά πάνω στην κοινωνία του σήμερα.»

Ναι, πραγματικά, το άλμπουμ υπηρετεί σαφέστατα μια concept αισθητική και θεματολογικά είναι απολύτως επίκαιρο μέσα στις τωρινές παγκόσμιες συνθήκες – διότι, αναμφίβολα, η προσπάθεια του ατόμου να αποξενωθεί από την δυστυχία του διπλανού του είναι ένας επικίνδυνος στρουθοκαμηλισμός που εντείνει τα κοινωνικά προβλήματα και αφήνει την ανθρωπότητα ακόμη πιο ευάλωτη στην εξαχρείωση του ολοκληρωτισμού.

Αλήθεια, ποιο μεταλλικό ιδίωμα θα μπορούσε να αποδώσει καλύτερα αυτή τη στιχουργία αν όχι το thrash/death;

Και οι Bitter Loss μάς χαρίζουν ένα αριστοτεχνικό δείγμα, με τον ήχο του άλμπουμ να κινείται σε ένα φάσμα που ενώνει το ευρωπαϊκό death με το αμερικάνικο thrash, διατηρώντας τις hardcore και crust punk αναφορές τους και ενσωματώνοντας πολύ πετυχημένα στοιχεία crossover.

Οι δημιουργοί του αναφέρουν: «Στόχος της μπάντας ήταν η ισορροπία ανάμεσα στην ένταση και τη μελωδία, επιτρέποντας στον δίσκο να διατηρεί έναν ωμό και βίαιο χαρακτήρα αλλά και τις απαραίτητες δυναμικές για να αναπνέει ηχητικά.»

Από το ξεκίνημα, με το ομότιτλο τραγούδι, μπορεί κανείς να καταλάβει ότι οι Bitter Loss έχουν κάνει ένα κρίσιμο άλμα βελτίωσης συγκριτικά με το Division 631” EP τους κι αυτό αφορά την παραγωγή και τη διαχείριση του υλικού τους. Πιο μεστή, πιο βαριά, πιο γεμάτη σε αίσθημα, η ηχητική εκφραστικότητα συναντά ιδανικά τον μουσικό χαρακτήρα της μπάντας. Το ένιωσα καθώς με πλημμύριζε η δύναμη και το ογκώδες βροντοχτύπημα του The Futile Dream Of Beingκαι το επιβεβαίωσα ενώ κοπανιόμουν με headbanging στο επόμενο, καταιγιστικόRat Race, ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια στο άλμπουμ.

Με το March Through Darkness που ακολουθεί, ο old-school ανυπότακτος παλμός των 80s/90s συναντά το σύγχρονο, κοφτερό σφυροκόπημα με τρόπο εντυπωσιακό. Πριν καν προλάβω να πάρω ανάσα, άλλο ένα κομμάτι που προσωπικά ξεχώρισα έρχεται να σαρώσει τα πάντα στο διάβα του – το Barren Fieldsείναι ένα οργιώδες μα ταυτόχρονα γεμάτο έξυπνα ρυθμικά μέρη τραγούδι που αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του ύφους και της παθιασμένης μουσικής χροιάς της μπάντας.

Περνώντας στο δεύτερο μισό του δίσκου, είναι πλέον ολοφάνερο ότι η τεχνικότητα εξακολουθεί να υπηρετεί τη λύσσα με χειρουργική ακρίβεια, οι μουσικές ιδέες είναι εξαιρετικές, ο ήχος τόσο συγκροτημένος και κατασταλαγμένος που ξεσπά πάνω στον ακροατή σαν ανελέητος τυφώνας – αυτή η σιγουριά ήταν το χαρακτηριστικό που ξεχώρισα ευθύς εξαρχής σε αυτή την κυκλοφορία κι όσο το tracklist ξεδιπλωνόταν, τόσο πιο ισχυρή γινόταν η αίσθηση! Το ντουέτο των Bitter Loss βρίσκεται  σε φοβερή φόρμα, ο Orfeas (κιθάρα, μπάσο, φωνή) και ο Fanis (τύμπανα, φωνή) έχουν καταπληκτική συνοχή και δεν επέστρεψαν για να δώσουν απλά ένα παρών – ήρθαν για να τα πάρουν όλα παραμάζωμα!

Το 6λεπτο Family Grave είναι άλλη μία απτή απόδειξη της αξίας του The Futile Dream Of Being – απίθανες εναλλαγές, τρομερά παιξίματα, ένας καλοδεχούμενος όλεθρος που συνθετικά σηκώνει τον πήχη σε προκλητικά ψηλό επίπεδο!

Κι όμως, το For Those Behind The Wallsπου παίρνει σειρά, δεν υπολείπεται σε τίποτα και το πανέμορφο, κατακλυσμιαίο χάος ξεχύνεται για άλλη μια φορά ασυγκράτητο από τα ηχεία.

Ακόμη ένα αγαπημένο τραγούδι – μα έχει σημασία, άραγε, να τα ξεδιαλέγω;

Μάλλον όχι. Διότι όλο το άλμπουμ κυλά αριστουργηματικά, το In The Enemys Path που ακούμε λίγο πριν το κλείσιμο είναι ένα επίσης τρομερό κομμάτι που μπορεί και αποδίδει υποδειγματικά την πολύμορφη ταυτότητα του γκρουπ ενώ η αυλαία με το The Vast έρχεται για να επισφραγίσει με θηριώδη τρόπο ότι το The Futile Dream Of Beingπρόκειται για μια από τις κορυφαίες εγχώριες κυκλοφορίες στο thrash/death ιδίωμα και από τις καλύτερες που άκουσα φέτος μέχρι στιγμής. Riffs που ξεσπάν κατά ριπές, ελεγειακό mid-section, ρυθμικός, σεισμικός καλπασμός, μανιασμένα φωνητικά – ο καλύτερος επίλογος που θα μπορούσα να φανταστώ!

Αν αγαπάς τους Slayer, Sodom, Entombed και Sepultura, αν είσαι οπαδός των Asphyx, Enforced, Power Trip και High Command, προετοιμάσου για ένα άλμπουμ που θα σε κάνει πολύ χαρούμενο!

Ένα -επιπλέον- μεγάλο μπράβο στον Fanis Poulas (BTB Studios) για το recording, mixing και mastering του άλμπουμ – φοβερή δουλειά!

Τα vocal recordings έγιναν από τον Κώστα Κοφίνα (Blueberry Productions Co.) ενώ το artwork είναι δημιουργία του Νίκου Τσιώλη (Nikos Tsiolis Artworks).

To The Futile Dream Of Beingθα κυκλοφορήσει στις 11 Απριλίου σε CD και κασέτα από την Angry Owl Records.